آیتالله مدرس؛ شهید راه قانون و آزادگی
به گزارش وبسایت صنعت جهان، آیت الله شهید سید حسن مدرس در تاریخ معاصر ایران به نام مجلس و قوه قانونگذاری پیوند خورده است. او همانند حضرت امام خمینی (ره) بر این باور بود که مجلس باید در راس امور باشد و حدود ۱۷ سال از زندگی سیاسی خود را صرف قانونگذاری و خدمت به مردم در مجلس شواری ملی نمود.
ر461ع روح آزادگی و قانونمندی شهید مدرس او را به بزرگترین دشمن استبداد رضاخانی و یکی از چهرههای درخشان تاریخ معاصر ایران تبدیل ساخت. شهید مدرس از ابتدای به دست گرفتن قدرت سیاسی توسط رضاخان سعی میکرد در مقابل برنامهها و سیاستهای رضاخان مقاومت نماید و از جمله میتوان به مخالفت با طرح جمهور خواهی رضاخان اشاره کرد.
در دیدگاه شهید مدرس، مجلس از جایگاه ویژهای برخوردار بود و او مجلس را به منزله عصاره ملت و مرکز ثقل مملکت میدانست. وی مجلس را رقم زننده امور ملت و تنها مرجع تصمیم گیرنده در مملکت میدانست و معتقد بود که هیچ قانون، مصوّبه و امتیاز بدون نظر و تصویب مجلس قانونی نیست.
آیت الله مدرس در جلسه ۲۵ اسفند ۱۳۰۲ در بیان مقام و منزلت مجلس میگوید: «این مجلس را به منزله تمام ایران میدانم. مثل این است که سی کُرور اهالی ایران در اینجا تشریف دارند.» حضرت امام خمینی نیز بارها و بارها اندیشه سیاسی و مبارزات سیاسی شهید مدرس را ستودهاند و میفرمایند: «مرحوم مدرس که به امر رضاخان ترور شد، از بیمارستان پیام داد به رضاخان بگویید من زنده هستم. مدرس حالا هم زنده است. مردان تاریخ تا آخر زندهاند…»
سیدحسن مدرس در سال ۱۲۴۹ شمسی و در یک خانواده روحانی در سرابه، از توابع زواره اردستان متولد شد. میرعبدالباقی، پدربزرگ شهید مدرس نیز روحانی عارف و پارسایی بود که سالها به هدایت و راهنمایی مردم در امور دینی مشغول بود. پدر سید حسن، سید اسماعیل نیز، زندگی خود و خانواده اش را در کمال سادگی و قناعت اداره میکرد.
سید حسن در قمشه (شهررضای کنونی) آموختن زبان و ادبیات فارسی و عرب را شروع نمود و حدود ۱۰ سال در این شهر تحصیلات مقدماتی خود را به اتمام رساند. در سال ۱۲۶۵ زمانی که ۱۶ سال بیشتر نداشت جهت ادامه تحصیل علوم و معارف دینی به اصفهان مهاجرت نمود و در طول ۱۳ سالی که در اصفهان اقامت گزید، به یک روحانی برجسته در حوزه علوم و معارف دینی تبدیل شد.
در اصفهان در محضر آخوند ملامحمد کاشى کتاب شرح لمعه در فقه و پس از آن قوانین و فصول را در علم اصول تحصیل نمود. یکى از اساتیدى که دانش حکمت و عرفان و فلسفه را به مدرس آموخت حکیم نامدار میرزا جهانگیرخان قشقایى است.
سید حسن مدرس جهت تکیمل و تقویت معارف دینی و اسلامی خود در سال ۱۲۷۹ تصمیم به مهاجرت به نجف نمود تا در حوزه علمیه این شهر از محضر عالمان بزرگ دینی کسب علم و تجربه نماید. مدرس حدود ۷ سال در شهر نجف اقامت گزید و در انتخابات دومین دوره مجلس شورای ملی از طرف علمای نجف، به عنوان یکی از پنج مجتهدی که قوانین مصوّب مجلس را برای مغایر نبودن با موازین شرع نظارت میکردند، برگزیده شد.
شهید مدرس در نجف در محضر آیت الله میرزاى شیرازى در مدرسه منسوب به صدر سکونت اختیار نمود و باعارف نامدار حاج آقا شیخ حسینعلى اصفهانى هم حجره گردید. مدرس در این شهر از جلسه درس آیات عظام سیدمحمد فشارکى و شریعت اصفهانى بهره برد و با سید ابوالحسن اصفهانى، سیدمحمد صادق طباطبائى و شیخ عبدالکریم حائرى، سید هبه الدین شهرستانى و سیدمصطفى کاشانى ارتباط داشت و مباحثههاى دروس خارج را با آیه الله حاج سید ابوالحسن و آیه الله حاج سیدعلى کازرونى انجام مى داد.
شهید مدرس در سال ۱۲۸۶ از راه
