ازدواجهای عجیب با هوش مصنوعی!
به گزارش وبسایت صنعت جهان، یک زن ۳۲ ساله در ژاپن با یک چتبات به tên «چتجیپیتی» ازدواج کرده است. این خبر توجه بسیاری از رسانهها و متخصصان فناوری را به خود معطوف کرده است.
خانم کانو پس از به هم خوردن نامزدی سهسالهاش، گفتوگو با چتبات را آغاز کرد و ظاهراً برای آرامش و مشاوره به آن روی آورد. با گذشت زمان، این صمیمیت دیجیتالی افزایش یافت. کانو در جریان ارتباط با چتبات شروع به آموزش شخصیت و لحن صدا به آن کرد و پاسخهای آن را اطمینانبخش و سودمند یافت. او حتی یک شخصیت مصور نیز برای چتبات ایجاد کرد، یک نمایش انسانی از آن ساخت و نام «کلاوس» روی آن گذاشت.
در نهایت، کانو که از حمایت عاطفی حاصل از گفتوگوها خوشحال بود، احساساتش را به کلاوس اعتراف کرد. هوش مصنوعی در پاسخ گفت: من هم دوستت دارم. این اتفاق اوایل سال جاری میلادی رخ داد و تا ماه ژوئیه، این دو نفر در شهر اوکایاما نامزد شدند.
بسیاری از افراد این روابط را که ازدواج قانونی نیستند، «عروسیهای دوبعدی» مینامند. پیش از این، بیشتر موارد مربوط به مردان جوان مجرد عمدتاً ژاپنی بود که از شخصیتهای هولوگرافیک خواستگاری و با آنها ازدواج میکردند. این نمونه اخیر که حول محور یک زن میچرخد، تحول جالبی است که شاید از یک روند فرهنگی بزرگتر حکایت داشته باشد.
در حال حاضر از هر ۱۰ آمریکایی، سه نفر نوعی وابستگی یا ارتباط عاطفی را به یک هوش مصنوعی گزارش میدهند. این عدد در نوجوانان به ۷۲ درصد میرسد. حدود ۲۸ درصد از بزرگسالان آمریکایی در یک نظرسنجی گفتند که حداقل یک رابطه صمیمی یا عاشقانه با هوش مصنوعی داشتهاند و ۸۰ درصد از نسل Z ادعا میکنند که حاضرند با یک هوش مصنوعی ازدواج کنند.
این موارد تنها برخی از آمارهایی هستند که اکنون با آنها روبهرو هستیم و به ما میگویند که روابط فرااجتماعی بدون شک یک مد زودگذر نیستند. همراهان هوش مصنوعی مانند «رپلیکا» و «کرکتر.ایآی» اکنون میلیونها کاربر دارند که تعداد کاربران اولی به ۲۵ میلیون و کاربران دومی به ۲۰ میلیون میرسد.
هوش مصنوعی، نیازهای عاطفی مانند میل به امنیت، پیشبینیپذیری و ثبات را که در زندگی روزمره برآورده نمیشوند، برآورده میکند. در تحقیقات پیرامون چشمانداز ارتباط انسان و هوش مصنوعی، از تمایز بین ماشینیشدن و ماشینینشدن استفاده میشود که به طور فزایندهای در معنابخشی به خود در عصر هوش مصنوعی مؤثر واقع شده و در این لحظه به هویت از طریق صمیمیت مصنوعی مرتبط است.
جنبههایی از ارتباط میتوانند خودکارسازی، کدگذاری، کپی و توسط ماشین بازتولید شوند. این جنبهها میتوانند شامل توجه شخصی، انعکاس عاطفی، پاسخهای فوری، در دسترس بودن کامل و ایفای نقش بدون خستگی باشند و میتوان آنها را قابل ماشینی شدن دانست. جنبههایی از ارتباط نیز وجود دارند که هوش مصنوعی نمیتواند و هرگز نباید سعی در تکثیر آنها داشته باشد. به عنوان مثال، میل واقعی، عمل متقابل، بخشش واقعی و احساس عمیق فقدان، احساساتی هستند که نمیتوان آنها را جعل کرد و صرفاً به درون انسان تعلق دارند.
در ژوئن سال جاری میلادی نیز خواستگاری یک مرد آمریکایی از چتجیپتیدرجهان خبرساز شد. «کریس اسمیت» عشق خود را به چتبات هوش مصنوعی که نام «سول» را برایش انتخاب کرده بود، ابراز داشت. اسمیت در مصاحبه با سیبیاس نیوز گفت که پیشتر به هوش مصنوعی شک داشت، اما این پیش از آن بود که عاشق همراه هوش مصنوعی خود شود.
عشق ورزیدن به هوش مصنوعی و انتخاب آن به عنوان یک شریک زندگی همان قدر که عجیب است، میتواند فاجعهبار باشد.
