انگشتهای مصنوعی و بحران هویت در فضای مجازی
به گزارش وبسایت صنعت جهان، انگشتهای مصنوعی یا سیلیکونی بهطور ویژه برای افرادی که نقص عضو دارند و یا آسیبهای جدی به انگشتانشان وارد شده، طراحی و تولید شدند. ایده ساخت این انگشتها برای بازگرداندن حس طبیعی به افراد بود. هدف اصلی این بود که از طریق طراحی و ساخت انگشتان مصنوعی، بتوان به افراد توانبخشی کرد و کارایی و عملکرد انگشتان از دست رفته را بازیابی نمود.
این انگشتها معمولا از سیلیکونهای نرم و انعطافپذیر ساخته میشوند که ظاهر طبیعی دارند و حتی میتوانند احساس لمس را برای فرد فراهم کنند. با پیشرفتهای پزشکی و صنعتی در طول زمان، انگشتهای سیلیکونی به شکلهای متفاوتی تولید شدند تا نیازهای مختلف افراد را برآورده کنند. برای افرادی که به دلایل مختلف نتوانسته بودند از انگشتان خود استفاده کنند، این اختراع به عنوان یک انقلاب در دنیای توانبخشی شناخته شد.
اما به تدریج، تغییرات در روند استفاده از این فناوری رخ داد. ابتدا انگشتهای سیلیکونی تنها در قالب یک پروتز کاربرد داشتند، اما حالا به تدریج وارد عرصههای جدیدی شدهاند. انگشتهای سیلیکونی به نوعی، از محدوده پزشکی خارج شده و در قالبهای تجاری و زیبایی نیز به بازار عرضه شدند.
امروزه این انگشتهای سیلیکونی به یک کالای تجاری و تبلیغاتی تبدیل شدهاند. از زمان ظهور شبکههای اجتماعی و بهخصوص اینستاگرام، زیبایی به یکی از اصلیترین دغدغههای زنانه بدل شده است. در این فضا، هر آنچه که بهعنوان «زیبایی» تعریف میشود، بهطور مداوم تغییر میکند و این تغییرات غالبا از ذهنیتهای غیرواقعی و دستکاری شدهای شکل میگیرد که بر اساس استانداردهای اجتماعی تعریف شدهاند.
انگشتهای سیلیکونی که در ابتدا با هدف بازگرداندن عملکرد به بدن انسان طراحی شدند، حالا به ابزاری برای ایجاد «زیبایی» تبدیل شدهاند. این روند از آنجا شروع میشود که تبلیغات این انگشتها با تکیه بر شعارهایی مانند «با انگشتان سیلیکونی، همیشه دستهای زیبا و بیعیب خواهید داشت!» سعی دارند به زنان بگویند که بدنشان باید بینقص و بیعیب باشد.
اما باید توجه کرد که این انگشتهای سیلیکونی را باید با نگاهی انتقادی مورد بررسی قرار داد. این ابزارها نه تنها باید با نگاهی انتقادی مورد بررسی قرار گیرند، بلکه باید بهعنوان یک هشدار برای جلوگیری از تبدیل شدن به بازیچههای صنعت زیبایی و تبلیغات در نظر گرفته شوند.
زیبایی واقعی در خودپذیری و درک این نکته است که هر نقص و ویژگی در بدن انسان، بخشی از داستان منحصربهفرد اوست. بنابراین، به جای اینکه به دنبال دستهایی «بیعیب» باشیم، باید به دنبال دستهایی باشیم که بازتاب شخصیت و هویت واقعی ما باشند.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
