تولید ۸ درصد گازهای گلخانهای جهان توسط سیمان / تولید ۷۲ میلیون تن سیمان در سال
به گزارش وبسایت صنعت جهان، دبیر انجمن صنفی کارفرمایان سیمان اظهار داشت: در صنعت سیمان باید از دوگانهسوزی عبور کنیم و سوخت سوم را وارد کنیم و آن چیزی نیست جز تولید انرژی از پسماندهای شهری که با عنوان RDF مطرح میشود.
وی افزود: هند سالانه از محل WHR در صنعت سیمان ۵۳۸ مگاوات برق تولید میکند، اما در ایران هنوز این مهم اجرایی نشده است؛ البته در برخی واحدهای سیمان کارهایی را شروع کردهایم.
الوندیان خاطرنشان کرد: انواع سوخت جایگزین از جمله RDF و TDF میتواند به تأمین انرژی موثر صنعت سیمان کمک کند که استفاده از RDF در سیمان کرمانشاه شروع شده است.
وی افزود: اینکه ما چرا سالهاست به سراغ طرحهای موثری، چون WHR و RDF نرفتهایم به این دلیل است که به خاطر گاز ارزان، همچون یک بچه پولدار بی دغدغه به مصرف بالای انرژی پرداختهایم، اما اکنون که ناترازی انرژی به ضررهای هنگفت دامن زده، به سراغ این روشها رفته و الزام آن را متوجه شدهایم.
وی ادامه داد: هر تن سیمان در دنیا ۲۵ دلار مصرف انرژی دارد، اما در ایران برای تولید هر تن سیمان ۵ دلار هزینه مصرف انرژی میپردازیم و بقیه آن را در قالب یارانه دریافت میکنیم، اما آیا این یارانه انرژی ارزان به صنعت سیمان به ساخت و ساز ارزانتر منجر شده است؟
الوندیان تصریح کرد: باید ولنگاری را در مصرف انرژی متوقف کنیم و به سمت بهرهوری در مصرف انرژی بهخصوص در صنایع حرکت کنیم.
در ادامه این نشست، فاضل عبیات، معاون فنی و مهندسی هلدینگ سیمان اظهار داشت: چین ۳۰۰۰ کارخانه سیمان دارد که همگی آنها به WHR مجهز هستند، اما هیچ کارخانه سیمانی در ایران به WHR مجهز نیست و تازه این تجهیز را در چند کارخانه آغاز کردهایم.
وی افزود: عراق در ۱۰ سال اخیر ظرفیت تولید سیمان خود را افزایش داده و قرار است تا ۲۰۳۰ به ۶۲ میلیون تن در سال برساند که ۱۰ میلیون تن بیشتر از نیاز این کشور است و این مسئله هشداری برای صنعت سیمان ایران است.
عبیات با بیان اینکه “صنعت در ایران ۳۴ درصد از مصرف برق کشور را به خود اختصاص داده و ۲.۳ مصرف برق کشور نیز سهم صنعت سیمان است، گفت: در بخش صنعت سیمان میتوان روی کاهش مصرف انرژی و بهینه سازی آن کار کرد.
وی ادامه داد: عدمالنفع صنایع مستقر در شهرکهای صنعتی در نیمه نخست سال ۱۴۰۳ از قطعی برق ۳۳.۷ همت بوده، حال اگر بتوان بخشی از این برق را از بهینهسازی مصرف و از محل انرژی حرارتی بازیافتی بدست آورد چه سهم موثری میتواند در کاهش این عدمالنفع داشته باشد.
در ادامه این نشست، کریم عباسزاده، رئیس دانشکده برق اظهار داشت: در ایران بهطور متوسط ۴۰ درصد انرژی در بخش خانگی و اداری، حدود ۲۷ درصد در بخش حملو نقل و حدود ۲۳ درصد در بخش صنعتی مصرف میشود؛ درحالی که در کشور صنعتی مثل چین، ۵۰ درصد انرژی در بخش صنعت مصرف میشود و همین آمار نشان میدهد که ما کشوری صنعتی نیستیم چرا که بیشتر مصرف انرژی ما در بخش غیرمولد است.
وی افزود: شدت مصرف انرژی در ایران بسیار بالاست و حتی دیگر نمیتوان از لفظ خیلی بالا استفاده کرد، بلکه باید بگوییم خیلی خیلی بالاست و در حالیکه در جهان در طی سالهای اخیر، با رشد تکنولوژی و بهینه سازی، شدت مصرف انرژی به طور متوسط در حال کاهش بوده، نمودار شدت مصرف انرژی در ایران به جای کاهش، باز هم افزایش یافته و از متوسط جهانی بیشتر فاصله گرفته است.
عباسزاده با بیان اینکه “برای ایجاد یکدلار ارزش افزوده در جهان بهطور متوسط ۷.۵ تا ۸ میلیون ژول انرژی مصرف میشود”، گفت: برای ایجاد همین یکدلار ارزش افزوده در ایران بین ۲۰ تا ۲۵ میلیون ژول انرژی مصرف میشود.
وی ادامه داد: بر اساس ترازنامه هیدروکربوری کشور ۵۵ درصد گاز در نیروگاهها و حدود ۵ درصد در صنعت سیمان مصرف میشود و از مجموع حدودا ۶.۴ میلیارد مترمکعب در سال انرژی معادل مصرفی در صنعت سیمان، حدود ۷
