خامنهایِ جوان چه رمانهایی میخواند؟
به گزارش وبسایت صنعت جهان، رماننویسی برای بسیاری از نویسندگان، یک راهحل برای کشف جهان و تاریخ است. رمانها نه فقط داستانهای جذاب هستند، بلکه همچنین یک پل بین گذشته و حال هستند که میتوانند به ما نشاندهندهٔ شرایط زندگی مردم در گذشته باشند.
رمانهایی مانند «جنگ و صلح» نوشته لییف نیکالایوویچ تولستوی و «بینوایان» اثر ویکتور هوگو، با جزئیات زندگی مردم در گذشته، به ما روایت میکنند. همچنین کتابهای رومن رولان، مثل «ژان کریستوف»، و آثار دیگر نویسندگان مشهوری مانند میشل ژواگو و دن آرام، نوشته میخاییل شولوخف، به ما اطلاعات کاملی در مورد شرایط زندگی مردم در گذشته میدهند.
یکی از نویسندگان مشهور، تولستوی، معتقد بود که هیچ بیان دیگر نمیتواند تاریخ را مثل داستان و قصه بیان کند. او معتقد بود که تاریخ باید با زبان هنری بیان شود، نه با زبان غیرهنری. او میگفت که اگر تاریخ را از فاصله دههزارپایی زمین، از یک شهر، عکس بگیریم، ابعاد شهر و خیابانهای اصلی شهر پیداست اما هیچ چیز دیگری دربارهٔ زندگی مردم نمیدانیم.
اما وقتی وارد یک شهر میشویم و با مردم و خانهها و اسباببازیهای بچهها آشنا میشویم، با جزئیات زندگی مردم روبرو میشویم. این زبان هنری است که تاریخ را میتواند به ما نشان دهد.
رماننویسی برای بسیاری از نویسندگان، یک راهحل برای کشف جهان و تاریخ است. رمانها نه فقط داستانهای جذاب هستند، بلکه همچنین یک پل بین گذشته و حال هستند که میتوانند به ما نشاندهندهٔ شرایط زندگی مردم در گذشته باشند.
منبع: کانال تلگرامی آب و آتش
