دوشنبه , 8 دی 1404 2025 - 12 - 29 ساعت :
» اجتماعی » فرمولِ جادویی «جملات ۳ قسمتی» برای آرام کردن نوجوانان عصبانی
فرمولِ جادویی «جملات ۳ قسمتی» برای آرام کردن نوجوانان عصبانی
اجتماعی

فرمولِ جادویی «جملات ۳ قسمتی» برای آرام کردن نوجوانان عصبانی

آذر ۸, ۱۴۰۴ 0

به گزارش وبسایت صنعت جهان، خشونت فرزند علیه والدین پدیده‌ای است که در بسیاری از خانواده‌ها دیده می‌شود. این رفتار گاهی به عنوان «خشونت و سوءاستفاده نوجوان علیه والدین» شناخته می‌شود و می‌تواند به‌صورت تهدید، پرخاشگری یا خشونت علیه والدین ظهور کند.

این نوع رفتار کنترلگر و سلطه‌جویانه از سوی نوجوان، با هدف ایجاد ترس، تهدید یا باج‌خواهی انجام می‌شود و کل خانواده را تحت تأثیر قرار می‌دهد. هرچند هنوز تعریف قانونی مشخصی در بسیاری از کشورها برای آن تدوین نشده، اما به‌صورت فزاینده‌ای به‌عنوان نوعی خشونت خانوادگی شناخته می‌شود.

اگر فرزند شما نسبت به شما خشونت و بدرفتاری نشان می‌دهد، پذیرش این حقیقت دشوار است، اما باید بدانید که این رفتار، مصداق خشونت خانگی است و شما حق دارید در خانه خود احساس امنیت کنید. برای مواجهه با خشونت فرزندتان، نیاز به انرژی و آرامش دارید و مراقبت از خودتان ضروری است.

در مواجهه با این مشکل، مهم است که بپذیرید این تقصیر شما نیست و هیچ‌کس مسئول رفتار خشونت‌بار فرزندش نیست. همچنین، نمی‌توانید همه مشکلات را هم‌زمان نشانه بروید و برخی مسائل را موقتا کنار بگذارید. باید انتخاب کنید برای چه موضوعی بحث کنید و از زبان مناسب استفاده کنید.

خشونت را نادیده نگیرید و از دیگران کمک بگیرید. اگر احساس خطر می‌کنید، محیط را ترک کنید و در صورت نیاز با پلیس یا مراکز حمایت تماس بگیرید. همچنین، از رفتارهای مثبت نوجوانان توجه کنید و رفتار خود را کنترل کنید.

برای حل این مشکل، زمان مناسب برای گفت‌وگو مهم است. یک لحظه آرام پیدا کنید و به‌صورت فردی با نوجوان صحبت کنید. گوش دادن مؤثر، حتی اگر فقط اندکی با او هم‌نظر باشید، می‌تواند راهی برای کاهش تنش باشد. اگر احساس کردید در حال از دست دادن کنترل هستید، بحث را قطع کنید و اجازه دهید هر دو طرف آرام شوند.

خشونت نوجوانان علیه والدین یک موضوع حساس و پیچیده است که نباید نادیده گرفته شود. این رفتار تنها مسئله‌ای مربوط به یک لحظه خشم نیست؛ بلکه اغلب نشان‌دهنده مشکلات عمیق‌تر در ساختار روانی یا محیط خانوادگی نوجوان است. والدین باید بدانند که مقصر نیستند و تنها نیستند و باید از مشاوران، روان‌شناسان یا مراکز حمایتی کمک بگیرند.

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

×