نامزدم خودش خواست خفهاش کنم!
به گزارش وبسایت صنعت جهان، در اوایل سال ۱۴۰۲، پلیس گزارش مرگ یک دختر ۲۰ ساله را دریافت کرد. مأموران در محل حادثه رسیدگی کردند و پیدا شدن طناب در دست متهم، نشاندهنده یک سیهصرفی بود. پدر مقتول در شرح ماجرا گفت: «روز حادثه، متهم به خانه ما آمد و با دخترم برای صحبت به طبقه بالا رفتند. من چند دقیقهای برای انجام کاری پایین رفتم، اما وقتی برگشتم، متهم با طناب بازی میکرد و دخترم روی زمین افتاده بود و نفس نمیکشید.»
پس از تحقیقات، پرونده به شعبه ۱۰ دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد. پدر مقتول قبل از رسیدگی به پرونده، به دادسرا رفت و خواستار دریافت دیه دخترش شد.
در دادگاه، قضات از پدر مقتول خواستند تا بار دیگر درخواستش را مطرح کند. پدر مقتول گفت: «من دو پسر و یک دخترم را از دست دادم و دیگر نمیخواهم کسی بمیرد. به همین خاطر تمایلی به اجرای حکم قصاص ندارم و درخواست دریافت دیه دارم.»
متهم نیز گفت: «من مژگان را دوست داشتم و میخواستیم باهم ازدواج کنیم. اما چون هردو ما مواد مصرف میکردیم به این نتیجه رسیده بودیم که دیگر ادامه زندگی ممکن نیست و باید خودکشی کنیم. از آنجا که به هم علاقهمند بودیم قرار گذاشتیم که هردو باهم به زندگی مان خاتمه دهیم. روز حادثه، من به خانه آنها رفتم. مژگان هرویین مصرف کرد و من هم شیشه. بعد طناب برداشتیم و دور گردن مان پیچیدیم، اما مژگان نتوانست خودش را خفه کند. قرار شد اول من او را خفه کنم و بعد خودم را. من او را کشتم، اما وقتی نوبت به خودم رسید از حال رفتم و نتوانستم طناب را کامل بکشم وقتی به هوش آمدم دیدم پلیس بالای سرم است.»
پدر مقتول گفت: «وقتی من وارد اتاق شدم، متهم دخترم را کشته و خودش هم خونسرد نشسته بود و با طناب بازی میکرد. او اصلاً قصدی برای کشتن خودش نداشت.»
قاضی از متهم پرسید: «شما کی بیهوش شدید؟» متهم گفت: «من شیشه مصرف کرده بودم و در حال خودم نبودم. اصلاً چیزی یادم نمیآید. از خانوادهاش میخواهم تا من را ببخشند. من همه تلاشم را میکنم تا اشتباهم را جبران کنم.»
منبع: روزنامه ایران
