نامه مشترک ایران، روسیه و چین درباره قطعنامه ۲۲۳۱ و پایان بررسی موضوع ایران در شورای امنیت
به گزارش وبسایت صنعت جهان، سفرای ایران، روسیه و چین در سازمان ملل متحد با ارسال نامه مشترک به شورای امنیت این سازمان، از ادامه مشارکت دیپلماتیک سازنده با همه اعضای شورا اطمینان دادند.
سفرای ایران، روسیه و چین در این نامه تأکید کردند که تمام کشورها باید در ایجاد شرایط لازم برای تلاشهای دیپلماتیک مشارکت کنند و از تحریمهای یکجانبه و تهدید به زور خودداری کنند.
در ادامه این نامه، سفرای سه کشور به مسائل مربوط به سازوکار «اسنپبک» اشاره کرده و گفتند که فعالسازی این سازوکار فینفسه از حیث حقوقی و شکلی مخدوش است و ادعاهای آلمان، فرانسه و بریتانیا در این زمینه بیارتباط و بیاساس هستند.
سفرای ایران، روسیه و چین همچنین تأکید کردند که پایان کامل و بهموقع قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت، پایان بررسی موضوع هستهای ایران در شورای امنیت را رقم میزند و به تقویت اقتدار شورا و اعتبار دیپلماسی چندجانبه کمک میکند.
در این نامه، سفرای سه کشور همچنین از آمادگی خود برای حمایت از تلاشهای جمعی در راستای پاسداری از ماهیت صرفاً صلحآمیز برنامه هستهای ایران خبر دادند.
متن کامل نامه سفرای ایران، روسیه و چین در سازمان ملل بدین شرح است:
ماییم در پاسخ به نامه مشترک مورخ ۲۰ نوامبر ۲۰۲۵ نمایندگان دائم فرانسه، آلمان و بریتانیا نزد سازمان ملل متحد مکاتبه مشترک وزرای امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، جمهوری خلق چین و فدراسیون روسیه را که در ۲ سپتامبر ۲۰۲۵ منتشر شد، یادآور شویم.
در آغاز برجام، زمانی که سازوکار «اسنپبک» ایجاد میشد، بهسختی قابل تصور بود که ایالات متحده آمریکا نخستین طرفی باشد که تعهدات خود را نقض کند. تصمیم آمریکا مبنی بر خروج یکجانبه از برجام در مه ۲۰۱۸ و تضعیف قطعنامه، بهطور اساسی شیوههای فعالسازی سازوکار «اسنپبک» را تحت تأثیر قرار داد.
آلمان، فرانسه، بریتانیا و همچنین اتحادیه اروپا، نهتنها با تحریمهای غیرقانونی و تبعیضآمیز آمریکا علیه ایران همراهی میکنند، بلکه علیرغم تعهدات خود در برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت، از جمله در آستانه «روز گذار» در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۳، تدابیر محدودکننده جداگانهای را نیز وضع کردهاند.
در این زمینه شایسته است یادآوری شود که یکی از اصول کلیدی حقوق بینالملل که از سوی دیوان بینالمللی دادگستری تأیید شده، مقرر میدارد: «طرفی که تعهدات خود را انکار کرده یا بدانها عمل نمیکند، نمیتواند به حقوقی که مدعی است از آن رابطه ناشی میشود، استناد نماید.
در مقابل، تدابیر جبرانی ایران، از جمله تعلیق اجرای تعهدات برجامی، صرفاً در واکنش به خروج آمریکا و نقض تمامی تعهدات آن و پس از دورهای طولانی از پایبندی مستمر ایران و انفعال تروئیکا و اتحادیه اروپا در اصلاح وضعیت، اتخاذ شده است. گامهای متقابل ایران نمیتواند مبنایی برای فعالسازی سازوکار «اسنپبک» قرار گیرد.
غیرقابلقبول است که از این سازوکار بهگونهای سوءاستفاده شود که خروج آمریکا و ناتوانی متعاقب تروئیکا و اتحادیه اروپا در ایفای تعهداتشان، از جمله تعهداتی که در بیانیه پس از نشست ۲۵ مه ۲۰۱۸ کمیسیون مشترک برجام بدان تصریح شده بود، امری مضموم تلقی نگردد.
قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت یکپارچه است و برجام جزئی جداییناپذیر از آن به شمار میرود. از این رو، بند ۱۱ قطعنامه منفک از بندهای ۳۶ و ۳۷ برجام قابل تفسیر نیست. در واقع، تروئیکا حق ندارد پیش از آنکه الزامات بند ۳۶ برجام برآورده شود، به بند عملیاتی ۱۱ استناد کرده و در خصوص موضوعی که آن را «عدم انجام تعهدات اساسی» ذیل برجام تل
