نقش دیپلماتهای انگلیسی در شعلهور ساختن تنشهای مرزی ایران
به گزارش وبسایت صنعت جهان، در پس پرده دیپلماسی قاجار، ایران تنها یک سرزمین نبود؛ بلکه عرصهای حیاتی برای تقابل قدرتهای بزرگ جهانی بود. بریتانیای کبیر فعالانه به دنبال درگیر کردن تزار در جنگهای فرسایشی بود به دلیل رقابت با روسیه از هر روشی برای تضعیف قدرت این کشور استفاده مینمود.
انگلستان به دلیل رقابت با روسیه از هر روشی برای تضعیف قدرت این کشور استفاده و استقبال مینمود. وارد کردن روسیه به جنگ با ایران یا استفاده از حربههایی در راستای طولانی نمودن جنگ از جمله روشهای مهم انگلیس برای تضعیف روسیه بود. نمایندگان سیاسی و دیپلماتهای انگلستان در مذاکرات گلستان نفوذ فوقالعاده مؤثر داشتند.
زمامداران بریتانیای کبیر با ایجاد جنگ میان دو دولت ایران و روس در نظر داشتند دولت روسیه را با جنگ خسته کنندهای در سرحدات شمال غربی ایران مشغول سازند تا بتوانند از فعالیت روسها در مشرق ایران که برای دولت هند خطرناک بود، بکاهند. فعالیت روسها در مشرق ایران از سمت افغانستان به تدریج شدت مییافت و این فعالیت برای سیاست انگلستان فوقالعاده خطرناک به نظر میرسید.
گفته میشود دو نامه مورخ دسامبر ۱۸۲۵ هنری ویلوک، یکی به عنوان ویلیام پیت لرد امرست فرمانفرمای کل هندوستان و دیگری به عنوان ژرژ (جرج) کانینگ نشان میدهد که چگونه دولت انگلستان از نفوذ روزافزون و پیشرفتهای دولت روسیه در ایران وحشت و نگرانی داشت.
هنگامی که هنوز پرنس منچیکف به مذاکرات خود با هنری ویلوک نماینده سیاسی دولت انگلیس در تهران ادامه میداد و پیش از آنکه طبق پیشنهاد سفیر روسیه هیئت ایرانی برای مذاکره با زمامداران روسیه تعیین شوند، تعرض نیروهای روسیه در قفقازیه به مواضع پادگانهای ایران آغاز گردید و پادگان ایران در ناحيه باش آپارن مورد حمله ی نیروهای زیر فرمان ژنرال الکسی پتروویچ پرمولف قرار گرفت.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
