چهارشنبه , 17 دی 1404 2026 - 01 - 06 ساعت :
» لازانیا| پاستا » همکاری غیرمنتظره پرندگان علیه دشمن
همکاری غیرمنتظره پرندگان علیه دشمن
لازانیا| پاستا

همکاری غیرمنتظره پرندگان علیه دشمن

دی ۳, ۱۴۰۴ 0

به گزارش وبسایت صنعت جهان، دانشمندان در پژوهشی جدید به مستندسازی رفتار بیش از ۲۰ گونه پرنده در چهار قاره‌ی مختلف پرداختند و در این تحقیقات نشان دادند که این پرندگان هنگام رویارویی با انگل‌های زادآوری، آواهایی تقریباً یکسان و شبیه به ناله از خود تولید می‌کنند.

بر اساس این پژوهش، پرندگان هنگام تولید این آواها، یک کلمه‌ی رمزگذاری‌شده به معنای «کوکو» را ایجاد می‌کنند که به عنوان فراخوانی برای گرد‌هم‌آوردن نیروها جهت مقابله با دشمن مشترک عمل می‌کند. انگل‌های زادآوری، پرندگانی زیرک هستند که در لانه‌ی گونه‌های دیگر تخم‌گذاری می‌کنند و والدین میزبان را فریب می‌دهند تا جوجه‌های آن‌ها را بزرگ کنند.

در این پژوهش، پرنده‌شناس دانشگاه کرنل، جیمز کنرلی، با چشمان خود دیده است که پرندگانی از ده‌ها گونه‌ی مختلف چگونه در واکنش به این آواهای ناله‌مانند به سمت یک کوکو هجوم می‌برند. این حملات گروهی می‌تواند بسیار خشن باشد و تا حدی شد که کنرلی و همکارانش مجبور شدند نمونه‌ی تاکسیدرمی‌شده‌ی کوکو را که در آزمایش‌ها استفاده می‌کردند، درون یک قفس قرار دهند.

همکاری زبانی تنها به انگل‌های زادآوری محدود نمی‌شود. بسیاری از پرندگان برای هشدار درباره‌ی شکارچیان نیز یک دایره لغات مشترک دارند. تحقیقات اریک گرین، بوم‌شناس حیات وحش، نشان می‌دهد که پرندگان آوازخوان مختلف و حتی سنجاب‌های قرمز، برای هشدار درباره‌ی حضور یک پرنده‌ی شکاری در حال پرواز، آوای خاصی شبیه به سوت تولید می‌کنند.

فرکانس این سوت به طوری است که گوش‌های تیز پرندگان شکاری قادر به شنیدن واضح آن نیست. به این ترتیب، خبر حضور خطر در سراسر جنگل پخش می‌شود، در حالی که خود شکارچی از هشدار همگانی بی‌خبر می‌ماند.

اما اگر پرنده‌ی شکاری روی شاخه‌ای بنشیند، استراتژی تغییر می‌کند. پرندگان به آواهای هجوم روی می‌آورند؛ یعنی صداهایی متمایز که به گفته‌ی گرین، لشکر را فرا می‌خواند تا آن شکارچی را از قلمرو بیرون کنند.

شبکه ارتباطی تنها مختص پرندگان نیست. میمون‌ها، لمورها و سنجاب‌های راه‌راه نیز آواهای هشداردهنده‌ی یکدیگر را تشخیص می‌دهند. حتی در زیر آب، ماهی‌های صخره‌های مرجانی برای محافظت در برابر شکارچیانی مانند باراکوداها، نشانه‌های دیداری و شیمیایی با هم ردو‌بدل می‌کنند.

افزون‌بر‌این، مطالعه‌ای دیگر نشان می‌دهد که همکاری به یافتن غذا نیز کمک می‌کند. وقتی پرندگان دریایی با بینایی قوی (مانند آلباتروس‌ها) در کنار پرندگانی با حس بویایی قدرتمند (مانند مرغ‌های ‌طوفان) به دنبال غذا می‌گردند، موفقیت هر دو گروه در شکار، به شکل چشمگیری افزایش می‌یابد.

ارتباطات در طبیعت بسیار پیچیده‌تر از تصور ماست. همان‌طور که اریک گرین نتیجه‌گیری می‌کند، شبکه‌های ارتباطی چندگونه‌ای در همه جا وجود دارند: «توجه‌کردن جانوران به یکدیگر واقعاً به نفع آن‌هاست؛ چرا که این کار می‌تواند جانشان را نجات دهد.»

پژوهش در نشریه‌ی Nature Ecology & Evolution منتشر شده است.

منبع: زومیت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

×