پشتیبانی شغلی از افراد دارای معلولیت شنوایی

به گزارش وبسایت صنعت جهان، سیدجواد حسینی، رئیس سازمان بهزیستی کشور، در دیدار با اعضای موسسه حمایت از افراد با افت شنوایی (محاش) از اهمیت فراگیری نهضت زبان اشاره و خط بریل به عنوان ابزاری در خدمت آگاهی بخشی جامعه، تغییر نگرش و دسترس‌پذیری جامعه یاد کرد. وی افزود که آموزش در این زمینه در حال انجام است، اما به نسبت نیاز موجود، کم است و به توسعه بیشتر نیاز دارد.

حسینی غربالگری شنوایی و بینایی کودکان را یکی از افتخارآمیزترین فعالیت‌های انجام‌گرفته در جمهوری اسلامی ایران بعد از انقلاب دانست. وی گفت: غربالگری و مداخله به هنگام می‌تواند تعداد زیادی از افراد جامعه را از معلولیت نجات دهد. حسینی همچنین از غربالگری سالمندان برای شناسایی و درمان بیماری آب سیاه و آب مروارید یاد کرد و گفت که این موضوع نیز در دستور کار سازمان بهزیستی قرار دارد.

رئیس سازمان بهزیستی کشور خاطرنشان کرد که طرح سلام، که در محلات دنبال می‌شود، بهترین فضا برای همکاری با تشکل‌ها و موسسات مردمی را فراهم کرده است تا موسسات بتوانند همه کارهای تخصصی حوزه خود را در قالب این طرح با سازمان بهزیستی هماهنگ کنند. همچنین ۲۵۰۰ مرکز مثبت زندگی با طرح سلام همکاری می‌کنند تا بتوانند ضریب فعالیت‌های خود را در راستای توسعه کمی و کیفی افزایش دهند.

حسینی افزود که برنامه‌های متعددی برای تبیین مسائل افراد دارای معلولیت در هیأت دولت شکل گرفته است. وی تاکید کرد که آگاهی بخشی به جامعه در زمینه تغییر نگرش‌ها نسبت به معلولیت برای سازمان بهزیستی بسیار مهم است. حسینی تاکید دارد که جامعه و برنامه‌ریزان آن باید بدانند که نگاه سازمان به معلولیت نگاه طرد اجتماعی نیست، بلکه نگاه ادغام و ترویج اجتماعی است.

رئیس سازمان بهزیستی کشور همچنین از نظریه دارایی مبنا برای نگاه به معلولین یاد کرد و گفت که توانمندی‌ها امتداد می‌یابد و ناتوانی‌ها با تکنولوژی جایگزین می‌شوند. حسینی همچنین بر عبارت دسترس‌پذیری به جای مناسب‌سازی تاکید می‌کند، زیرا مناسب‌سازی گویی به معنای مرحمت کردن است و محیطی که مناسب نیست را مناسب می‌کند، اما دسترسی یعنی محیط باید دسترس‌پذیر برای همه باشد و اگر نباشد به آن معنا است که محیط و خیابان و جاده و پارک و فضای شهری معلول هستند.

حسینی در نهایت به سند تحول بنیادین در آموزش و پرورش اشاره کرد و گفت که این سند چهل و هشت چرخش تحول آفرین دارد. یکی از این چرخش‌ها؛ چرخش از ایزولاسیون به سمت تلفیق و فراگیر سازی است. حسینی گفت که دانش‌آموز کم شنوا و نابینا و معلول جسمی-حرکتی با دانش‌آموز عادی و دانش‌آموز تیزهوشان در یک مدرسه و به صورت ترکیبی در کنار هم درس بخوانند. با این حال، حسینی افزود که در شرایط امروز و امکانات جامعه ما این کار شدنی نیست و بهتر است فعلا مدارس این گروه‌ها از هم تفکیک شده باشند.

منبع: سازمان بهزیستی