چرا جوانان لرستانی از دار قالی فاصله گرفتهاند؟
به گزارش وبسایت صنعت جهان، فرش دستبافت لرستان یک هنر هنردوستانه و فرهنگی است که به عنوان یک سند زنده از هویت قوم لر شناخته میشود. بافندگان لرستان بهطور سنتی از پشم گوسفندان بومی منطقه استفاده میکنند که به دلیل آبوهوای کوهستانی، کیفیت مناسب، لطافت و دوام بالایی دارند. رنگرزی این پشمها معمولاً به صورت گیاهی و سنتی انجام میشود و رنگهایی مانند لاکی، روناسی، مشکی، نیلی، زرد گیاهی و قهوهای به فرشها زیبایی و ثبات خاصی میبخشد.
نقوش فرشهای لرستان الهام گرفته از طبیعت، زندگی روزمره و نمادهای کهن است و اغلب ذهنی و بداههپردازانه هستند. رایجترین طرحها شامل نقوش هندسی مانند لوزی، ستاره، خطوط شکسته و نقشهایی الهامگرفته از گلها، حیوانات، کبوتر، بز و حتی اسطورههای محلی است. این نقوش رمز و معنا دارند و نمادهایی از برکت، بارافزایی و زندگی هستند.
فرشهای لرستان معمولاً با گره فارسی سنتی و با تراکم متوسط تا زیاد بافته میشوند. دارهای بافت غالباً عمودی و چوبی هستند و کل فرآیند بافت، از چلهکشی تا پودگذاری، با دست و سنتی انجام میشود. زنان بافنده، که از کودکی این هنر را از مادران خود میآموزند، اغلب بدون نقشه کاغذی میبافند و همین، به فرش لرستان هویت بداهه و بیتکرار میدهد.
بافندگان لرستان از تولید فرش دستبافت برای تأمین معیشت خود استفاده میکنند و این هنر، ضمن آنکه منبع درآمد است، جایگاه ویژهای در مراسم و فرهنگ محلی دارد. اما با وجود ارزش هنری و تاریخی بالای فرش دستبافت لرستان، این هنر امروز با چالشهایی مانند کمبود بازار فروش، رقابت با تولیدات ماشینی، و کاهش تعداد بافندگان جوان روبهروست. اگر حمایت از تولیدکنندگان و احیای بازار این هنر انجام نشود، خطری جدی برای این میراث فرهنگی به وجود خواهد آمد.
فرش دستبافت لرستان تاریخ زندهای از فرهنگ و هنر قومی اصیل است که شایسته توجه، حفظ و حمایت است. ظرافت، رنگپردازی طبیعی، نقشهای کهن، اصالت بافت و روحی که در تار و پود فرش نهفته است، آن را به یک اثر هنری واقعی تبدیل میکند؛ اثری که نهفقط چشم را مینوازد، بلکه داستان نسلها تلاش و خلاقیت را روایت میکند.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
