چرا دیگر نمیتوانیم عمیق فکر کنیم؟
به گزارش وبسایت صنعت جهان، زندگی در دنیای پلتفرمی و فضای مجازی، عوارض زیادی برای کاربران دارد. یکی از این عوارض «ذهن پاپ کورنی» یا پراکندگی ذهنی است که باعث می شود فرد افکار پراکنده و تکه تکه داشته باشد و تمرکز در یک موضوع داشته باشد.
این اصطلاح توسط «دیوید لوی»، محقق علوم اعصاب و ذهن آگاهی دانشگاه واشینگتن سال 2011 به دامنه لغات زندگی دیجیتال اضافه شد. دنای امروز، دنیای زندگی فناورانه و دیجیتال است. وابستگی همه ما به تلفن همراه، فضای مجازی و پلتفرم ها و شبکه های اجتماعی با میلیون ها کاربر و مخاطب به چیزی شبیه نیاز ما به آب و غذا برای زندگی تبدیل شده است.
در این گزارش، گریزی زده ایم به برخی از عوارض زندگی سهل انگارانه در فضای مجازی. عوارضی که بدون آنکه متوجه شویم، بی سر و صدا و ناغافل، دچارشان می شویم و زندگی مان را تغییر می دهند.
اولین نشانه؛ کارهای نیمه کاره است. ما هر روزمان را با فهرستی از کارهای مهم شروع می کنیم اما هر شب متوجه می شویم تنها به چند کار رسیده ایم یا بیشتر کارهایمان نیمه کاره مانده اند. وقتی بررسی می کنیم، متوجه می شویم که ساعت ها از وقت با ارزشمان پای تلفن همراه و استفاده از برنامه های مختلف مانند اینستاگرام، واتساپ، تلگرام، پینترست و… گذشته است.
«مغز پاپ کورنی» یعنی چه؟ «مغز پاپ کورنی»، یکی از عوارض زندگی پلتفرمی است. این اصطلاح را «دیوید لوی»، محقق علوم اعصاب و ذهن آگاهی دانشگاه واشینگتن سال 2011 به دامنه لغات زندگی دیجیتال اضافه کرد. ذهن پاپ کورنی یعنی افکار پراکنده و تکه تکه داشتن. پرش ذهن از یک موضوع به موضوع دیگر، از بین رفتن تمرکز و تفکر عمیق آن هم به صورت چراغ خاموش.
در دنیای پزشکی، زندگی پلتفرمی با ایجاد «تغییر شناختی» دچار سردرگمی شناختی می کنند. به این معنی که اینترنت و فضای مجازی با ایجاد تغییر در نگرش و رفتار فرد، فرد را دچار سردرگمی می کند.
از دوپامین کاذب تا کورتیزول بالا، عوارض زندگی سهل انگارانه در فضای مجازی را داریم. زندگی پلتفرمی منجر به کاهش تمرکز و افزایش استرس می شود. افراد در درازمدت به افرادی خود سرزنشگر، بی اعتماد بنفس و افسرده تبدیل می شوند.
بازیگران زندگی، نمایش زندگی خود را دارند و ما هم تماشاچی هستیم. اما زندگی صحنه نمایش نیست که حتی اگر هم بود هر تماشاگر خوب می دانست که هر نمایش و داستان، پشت صحنه ای واقعی دارد.
در دنیای پلتفرمی شده امروز که با قانون نامرئی «انکار رنج» پیش می رود باید عواقبی را پیش بینی کرد. فرد و جامعه فراری از رنج، آسیب پذیر است. یک جمله مهم در دنیای روانشناسی هست که می گوید: «جایی که درد، انکار می شود نمی توان به درمان فکر کرد.»
نمیتوان فراموش کرد که کاربران فضای مجازی باید مرزی محکم و مشخص میان واقعیت و مجازی داشته باشند. زمان حضور و نحوه استفاده از دنیای آنلاین را مدیریت کنند تا در امان بمانند.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
