چرا نباید از هوش مصنوعی بترسیم؟
به گزارش وبسایت صنعت جهان، محمود نورایی، پژوهشگر هنرهای تجسمی، بررسی میکند که ورود هوش مصنوعی به هنرهای تجسمی چه فرصتها و چالشهایی برای خلاقیت و امضای هنرمندان ایجاد میکند و آیا فناوری میتواند جایگزین ذهن خلاق انسان شود.
هوش مصنوعی این روزها در همه حوزهها سرک کشیده است و هنرهای تجسمی هم از آن مستثنی نیستند. وقتی صحبت از تأثیر فناوری بر خلاقیت و مسیرهای هنری میشود، پرسشهایی جدی پیش میآید و این پرسشها عبارتند از: آیا این ابزارهای هوشمند میتوانند جایگزین خلاقیت انسانی شوند؟ آیا مسیر یادگیری و تجربهی هنرمند را کوتاه و سطحی میکنند؟ و از همه مهمتر، این موج تازه چه تأثیری بر ارزش و امضای هنرمندان خواهد داشت؟
برای پاسخ به این پرسشها، سراغ محمود نورایی رفتیم؛ پژوهشگر و منتقد هنرهای تجسمی که سالهاست در دل تحولات هنر و تکنولوژی حضور داشته و شاهد همگامی خلاقیت و رسانههای نو بوده است. نورایی در این گفتگو با صراحت و تسلط به بررسی تأثیر هوش مصنوعی بر هنرهای تجسمی پرداخت. این پژوهشگر هم از ابعاد فلسفی و معنایی هنر گفت و هم از جنبههای اقتصادی و آموزشی آن گفت.
او معتقد است که هنر تجسمی همیشه با فناوریهای نو مواجه بوده و این مواجهه، نه تهدید بلکه فرصتی برای رشد و زایش دوبارهی خلاقیت بوده است. نورایی با مرور تاریخ هنر از دوربین عکاسی تا ویدیوآرت و تصویر دیجیتال، نشان میدهد که هر فناوری جدید، با پذیرش و آموزش درست، میتواند در دل هنر هضم شود و به شکلدهی فرمها و ایدههای تازه کمک کند. او همچنین بر اهمیت امضای هنرمند و نقش فلسفه و خلاقیت انسانی در ماندگاری آثار تأکید دارد و معتقد است هوش مصنوعی نمیتواند جایگزین عمق فکری و خلاقیت انسانی شود، حتی اگر در عرصههای علمی و فنی عملکرد بسیار بالایی داشته باشد.
در این گفتگو، نورایی با بیانی روشن و مثالهای ملموس از تجربهی هنرمندان و بازار هنر، نگاه خود را نسبت به فرصتها و چالشهای هوش مصنوعی در هنرهای تجسمی بیان کرده و راهکارهایی برای مواجههی مثبت با این جریان ارائه میدهد. از دید او، پذیرش هوش مصنوعی نه تنها اجتنابناپذیر است، بلکه میتواند در صورت استفادهی درست، ابزار قدرتمندی برای خلق و آموزش هنر باشد.
نورایی معتقد است که هوش مصنوعی در هنرهای تجسمی نه تهدید بلکه فرصتی برای رشد و خلاقیت است و میتواند در دل هنر هضم شود و به شکلدهی فرمها و ایدههای تازه کمک کند. او همچنین بر اهمیت امضای هنرمند و نقش فلسفه و خلاقیت انسانی در ماندگاری آثار تأکید دارد و معتقد است هوش مصنوعی نمیتواند جایگزین عمق فکری و خلاقیت انسانی شود.
در ادامه، نورایی تأکید کرد که اقتصاد هنر در ساختار واقعی هنر خیلی تاثیرگذار نیست و جنبهی اقتصادی هنر در بازار هنر جدی گرفته نمیشود. او همچنین اشاره کرد که اگر یک اثر هنری از سهراب سپهری امضا داشته باشد، ارزش اقتصادی آن قطعاً بیشتر از آثاری است که امضا ندارد.
نورایی همچنین تأکید کرد که پذیرش هوش مصنوعی اجتنابناپذیر است و باید یاد بگیریم چگونه از آن بهعنوان یک وسیله و رسانه استفاده کنیم. او همچنین گفت که هنرمندان باید خود را آماده کنند و یاد بگیرند چگونه در این جریان پیش بروند.
در پایان گفتگو، نورایی اشاره کرد که ما باید یاد بگیریم چطور با این جریان شنا کنیم و از آن استفاده کنیم تا غرق شویم. او تأکید کرد که مواجهه با هوش مصنوعی چالشی است که باید با آگاهی و همراهی با ابزارها به آن پاسخ دهیم.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
