ازوجی: نظام بازنشستگی برای دولت چالشزاست
به گزارش وبسایت صنعت جهان، علاءالدین ازوجی در نشستی با خبرنگاران با بیان اینکه در ایران با ۱۸ صندوق بازنشستگی مواجه هستیم که هرکدام نظام حقوقی و تعهدات متفاوتی دارند، تصریح کرد که این پراکندگی باعث شده نظام بازنشستگی کشور عملاً دچار مشکل و بحران شود.
او تصریح کرد: اگر بخواهم از نقطه آغاز صحبت کنم، باید به یک حقیقت ساده، اما مهم اشاره کنم و آن این است که نظام بازنشستگی ایران دیگر نه تنها پایدار نیست، بلکه چالشزا برای دولت شده است.
ازوجی افزود: طی دو دهه گذشته نسبت پشتیبانی در صندوق بازنشستگی کشوری به زیر نیم نفر شاغل رسیده است؛ یعنی برای هر دو بازنشسته فقط یک شاغل حق بیمه پرداخت میکند. در حالیکه در یک صندوق سالم این نسبت باید بالای ۵ باشد.
وی ادامه داد: این سقوط تاریخی، به معنای ناترازی عمیق میان منابع و مصارف و یکی از دلایل اصلی ناترازی در صندوقهای بازنشستگی است.
سرپرست صندوق بازنشستگی کشوری تصریح کرد: در حال حاضر بیش از ۸۰ درصد هزینههای صندوق بازنشستگی کشوری از محل کمکهای دولت تأمین میشود. این وابستگی به منابع عمومی نه تنها پایدار نیست بلکه بار سنگینی بر بودجه کشور تحمیل میکند.
او ادامه داد: از همینرو در برنامه هفتم پیشرفت صراحتاً بر اصلاحات ساختاری و حتی تجمیع صندوقها تأکید شده است. ما ناگزیر از تغییر هستیم و ادغام بههمراه اصلاح ساختار اداری و تصمیمگیری، اصلاح و تغییر فرآیندهای تصمیمگیری و مدیریتی و تغییر نگرش در مدیریت داراییها یکی از ابزارهای این اصلاح است.
ازوجی تصریح کرد: در چنین وضعیتی، منابع بهینه تخصیص پیدا نمیکند، فرصتهای سرمایهگذاری چندپاره میشود و نظارت از سطح ملی به سطح بخشی سقوط میکند؛ ضمن اینکه از منظر ذینفعان، تبعیضهای زیادی بین صندوقها ایجاد میشود.
وی ادامه داد: تجربه کشورهای آلمان، سوئد، دانمارک و ژاپن نشان میدهد که ادغام صندوقها نقطه شروع اصلاحات است.
ازوجی افزود: طرحی که دولت چهاردهم و شخص وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی برای اصلاح صندوقهای بازنشستگی در حال پیگیری است، نشان میدهد که چارهای جز حرکت به سمت این اصلاحات اداری نیست.
او ادامه داد: اولاً شفافیت درآمد و هزینه و به نوعی ورودی و خروجی افزایش مییابد، امکان بیمسنجی یا محاسبات اکچوئری دقیق فراهم میشود، ریسکها تجمیع و قابل مدیریت میشوند، هزینه صندوقها به دلیل یکپارچه کردن ساختار و چابکسازی کاهش مییابد، قدرت چانهزنی برای سرمایهگذاری بالا میرود، فرصتهای سرمایهگذاری در زنجیره کامل مشخصتر میشود و زنجیره ارزش اقتصادی که اکنون بین صندوقها چندپاره شده، منسجم شده و به تبع آن بهرهوری و سودآوری اقتصادی افزایش مییابد و در نهایت سرمایه بیننسلی از خردشدگی نجات مییابد.
ازوجی یادآور شد: در واقع، ادغام سبب میشود کاهش هزینههای اداری و مدیریتی اتفاق بیفتد. امروز هر صندوق ساختار جداگانهای دارد؛ هیأت مدیره، ادارات، شرکتهای زیرمجموعه و … این موازیکاریها هزینهزا و ناکارآمد است.
او ادامه داد: ادغام باعث صرفهجویی قابل توجه خواهد شد. قدرت سرمایهگذاری افزایش یابد، منابع پراکنده امکان ورود به پروژههای بزرگ و سودآور را نمیدهد. با تجمیعِ منابع، میتوان به سمت سرمایهگذاریهای کلان ملی رفت. توزیع ریسک صورت پذیرد؛ وقتی منابع در یک مجموعه بزرگتر قرار میگیرد، ریسک نوسانات اقتصادی بهتر مدیریت میشود.
ازوجی تصریح کرد: عدالت بیننسلی برقرار شود؛ این اصلاح کمک میکند منابع به شکلی پایدارتر برای نسلهای آینده حفظ شود.
وی ادامه داد: بنابراین ادغام صندوق بازنشستگی کشوری و صندوق فولاد، یک گام تحولآفرین و هوش
