افول ستارگان هنر پس از مهاجرت
به گزارش وبسایت صنعت جهان، در سالهای اخیر، مهاجرت برخی چهرههای شناختهشده سینما و تلویزیون ایران، موجی از بحث و واکنش در افکار عمومی برانگیخته است. بسیاری از این بازیگران و مجریان، در زمانی که در ایران فعالیت داشتند، از محبوبترین و پرکارترین چهرههای هنری بهشمار میرفتند؛ اما با خروج از کشور، نهتنها نتوانستند جایگاه حرفهای خود را در خارج حفظ کنند، بلکه در مسیری افتادند که بیش از هر چیز به نوعی سقوط آرام در سکوت شباهت دارد.
چهرههایی مانند مهناز افشار، حمید فرخنژاد، احسان کرمی و پرستو صالحی دیگر نه با فیلم و نقشهای ماندگار، بلکه با حضور در برنامههای سطح پایین اینترنتی، فعالیت در شبکههای اجتماعی و عکسهای یادگاری در جمع خارجنشینان شناخته میشوند. چهرههایی که روزی ستاره جلد مجلات و قهرمان پردههای سینما بودند، حالا در قامت مجری برنامههایی ظاهر میشوند که نه کیفیت حرفهای دارد و نه مخاطب جدی.
مهناز افشار، یکی از چهرههای محبوب و پرفروش سینمای ایران، با فیلمهایی مانند نهنگ عنبر، برف روی کاجها و سعادتآباد، یکی از مؤثرترین بازیگران بر ذائقه تماشاگر بود. اما با مهاجرت، این مسیر دگرگون شد. او حالا در اجرای برنامههای سرگرمی و سطحی به فعالیت پرداخته است؛ برنامههایی که نه امتداد طبیعی مسیر هنری اوست و نه نشانی از درخشش آن ستاره سینمای ایران دارد.
حمید فرخنژاد با نقشهای ماندگارش در فیلمهای اجتماعی و سیاسی، سالها یکی از چهرههای جدی و تأثیرگذار سینمای ایران بود. اما پس از خروج از کشور، نه در سینمای میزبان جایگاهی یافت و نه در میان جامعه مهاجر توانست نقشی فعال ایفا کند. امروز او بیشتر در تصاویر و خبرهایی دیده میشود که حضورش را در پشت صحنه تئاترها یا دورهمیهای کوچک ایرانیان خارج از کشور نشان میدهد.
احسان کرمی، یکی از مجریان پرانرژی و پرطرفدار ایران، در برنامههای زنده و فرهنگی، بخش مهمی از خاطره رسانهای مخاطبان را تشکیل میداد. اما با مهاجرت، این تصویر بهکلی تغییر کرد. کرمی حالا بیشتر در قالب ویدیوهای اینترنتی ظاهر میشود که بیشتر رنگ هیجان و شوخی دارد تا حرفهایبودن رسانهای. از اجرای برنامههای مهم تا شرکت در محافل حاشیهای؛ مسیری که از مجری جدی و محبوب تلویزیون به چهرهای اینستاگرامی ختم شده است.
پرستو صالحی، در دوران فعالیتش در تلویزیون، در نقشهایی حضور داشت که برای مخاطبان ماندگار شد. اما امروز نام او نه در تیتراژ سریالها، بلکه در فهرست مجریان برنامههایی، چون «عشق ابدی» دیده میشود؛ برنامههایی با محور احساسات سطحی و روابط شخصی که نه با سابقه بازیگری او همخوان است و نه محتوای حرفهای دارد.
رضا لسانیان، جامعهشناس فرهنگ و رسانه، در گفتوگو با وبسایت صنعت جهان میگوید: «مشکل بسیاری از هنرمندان مهاجر این است که فکر میکنند شهرت یک کالاست که میتوان آن را با خود از مرز عبور داد، در حالیکه شهرت یک قرارداد اجتماعی است؛ میان هنرمند و جامعهای که او را میشناسد. وقتی این جامعه از بین میرود، آن قرارداد هم باطل میشود.»
واقعیت این است که بسیاری از این چهرهها، در غربت نه تماشاگر دارند و نه بستر فرهنگی. جامعه میزبان آنها را تنها به عنوان «چهره ایرانی مهاجر» میشناسد، نه هنرمند. در نتیجه، نقشها، معنا و حتی هویت حرفهایشان در سکوت محو میشود.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
