امارات متحده عربی چگونه با پول و پروکسی جنگهای آفریقا را تغذیه میکند
به گزارش وبسایت صنعت جهان، امارات متحده عربی در حال تبدیل شدن به یک قدرت مخفیانه و بازیگر اصلی در آفریقا است. این کشور با تأمین مالی و تسلیح شبهنظامیان پروکسی در لیبی و سودان، بیثباتی و نقض قوانین بینالمللی را در سراسر قاره آفریقا صادر میکند.
امارات متحده عربی طی سالهای اخیر، یک تغییر استراتژیک عمده در سیاست خارجی خود اعمال کرده و از یک بازیگر عمدتاً اقتصادی به یک قدرت نظامی-سیاسی فعال و جاهطلب در منطقه وسیعتر خاورمیانه و شمال و شرق آفریقا تبدیل شده است. این تغییر نقش، ناشی از درک دقیق ابوظبی از خلاء قدرت ژئوپلیتیک است که پس از کاهش تدریجی حضور نظامی و سیاسی قدرتهای سنتی غربی، بهویژه ایالات متحده و فرانسه، در قاره آفریقا پدید آمده است.
امارات با استراتژی متفاوتی عمل میکند که عمدتاً بر عملیات پنهانی، استفاده از نیروهای نیابتی، و بهکارگیری منابع مالی عظیم خود برای نفوذ سیاسی و نظامی متمرکز است. این کشور به جای درگیر شدن مستقیم در جنگها، به تأمین مالی، تسلیح و آموزش گروههای شبهنظامی محلی روی آورده تا منافع استراتژیک و اقتصادی خود را در مناطق کلیدی آفریقا پیش ببرد.
امارات با استفاده از خلاء قدرت غربی، فضایی ایدهآل برای این نوع استراتژی فراهم آورده است؛ جایی که نظارت بینالمللی ضعیف است و امکان اجرای عملیات پنهان با ریسک نسبتاً پایین فراهم است. لیبی و سودان دو نمونه بارز از تغذیه جنگها هستند که توسط امارات متحده عربی تأمین مالی و تسلیح شدهاند.
امارات در لیبی به حمایت از خلیفه حفتر روی آورده است و این حمایت شامل انتقال سامانههای تسلیحاتی پیشرفته، تجهیزات نظامی سنگین، و ارائه پشتیبانی لجستیکی و مالی گسترده است. در سودان، امارات از طریق تأمین مالی و تسلیح نیروهای واکنش سریع (RSF) به رهبری محمد حمدان دقلو (حمیدتی)، به وضوح در ادامه درگیریها نقش مستقیم دارد.
استراتژی امارات در آفریقا فراتر از تأمین مالی گروههای محلی است و شامل استفاده از ابزارهای غیرمتعارف و پیچیده برای پنهانکاری مداخلات خود میشود. امارات در سالهای اخیر به استخدام و استفاده از مزدوران خارجی، بهویژه نیروهای نظامی بازنشسته از کشورهای آمریکای لاتین، روی آورده است. این مزدوران به عنوان نیروی پیادهنظام در لیبی، یمن و سایر مناطق درگیر در آفریقا به کار گرفته شدهاند.
مداخلات امارات همچنین با بهرهگیری از گروههای شبهنظامی بینالمللی، مانند گروه واگنر روسیه، گره خورده است. امارات از طریق حمایت لجستیکی یا مالی، به طور غیرمستقیم از حضور و فعالیتهای واگنر حمایت کرده است.
پیامدهای نقض قوانین و بیثباتی منطقهای، شامل نقض آشکار قوانین بینالمللی و هنجارهای حقوق بشر است. مداخلات امارات در آفریقا، بهوضوح شامل نقض مستقیم تحریمهای تسلیحاتی سازمان ملل متحد است. همچنین، بهکارگیری نیروهای نیابتی و مزدوران خارجی، دولت-ملتهای ضعیف آفریقایی را بیش از پیش بیثبات کرده و به رواج پدیدهای به نام “جنگهای پروکسی” دامن میزند.
منبع: (باشگاه خبرنگاران جوان)
