اگر ایران با بلژیک، مصر و نیوزلند همگروه شود
به گزارش وبسایت صنعت جهان، چهار کشور ایران، بلژیک، مصر و نیوزلند با مشخصات هنری مختلف، همگروهی جام جهانی فوتبال شدند. به نظر میرسد اگر این کشورها در یک رقابت هنری شرکت میکردند، نتیجه آن بر اساس اصالت فرهنگی، عمق تاریخی و استقلال زیباییشناختی تعیین میشد.
سینما به عنوان یکی از شاخههای هنری، نشان داد که سینمای ایران با اصالت معنایی و استقلال از الگوهای غربی، برتر است. ایران پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، صاحب سینمایی شد که نه تقلید از غرب بود و نه ادامهدار سینمای شرقی دیگر کشورها. سینمای ایران، به تعبیر منتقدان جهانی، نمونهای از «رئالیسم شاعرانه شرقی» بود که توانسته با حداقل ابزار، بیشترین معنای هنری را خلق کند.
تئاتر نیز نشان داد که ایران با داشتن تئاتر آیینی و اجتماعی مستقل از غرب، و استمرار سنتهای نمایشی بومی در طول قرون، برتر است. ایران از قرنها پیش در بطن جامعه ایرانی، آیینهای نمایشی مانند تعزیه، نقالی، سیاهبازی و روحوضی را داشت. تعزیه –به عنوان شکل دراماتیک نمایش مذهبی– از قرن هفتم هجری ریشه گرفته و نخستین نمونهی نمایش آیینی در جهان اسلام محسوب میشد.
موسیقی نیز نشان داد که ایران با نظام نظری مستقل، تنوع قومی و استمرار تاریخی، برتری علمی و فرهنگی آشکاری نسبت به سه کشور دیگر داشت. ایران از دیرباز با دستگاهها و مقامهای خود، جهان احساس را طبقهبندی کرده بود: شور، همایون، نوا، سهگاه، چهارگاه، راستپنجگاه و ماهور، هرکدام نظامی احساسی و فلسفی خاص داشتند. این تنوع دستگاهی نشاندهندهی غنای درونی موسیقی ایرانی بود.
در نهایت، ایران نهتنها قهرمان جام جهانی هنری شد، بلکه معیار داوری هنر اصیل نیز خواهد بود. هنر ایرانی، برخلاف هنرِ بازارمحور غرب، همچنان حامل معنا، ایمان و زیبایی بود، سه عنصری که هنر بدون آنها، فقط صنعت است.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
