بصیرت و جهاد تبیین زینبی؛ سپر دفاعی ایران در جنگ نرم
به گزارش وبسایت صنعت جهان، مقام معظم رهبری اخیراً در تحلیل تاریخی راهبردی، به این نکته اشاره فرمودند که پیروزی در میدان سخت، شرط کافی برای بقای حق نیست، بلکه خطر اصلی در تحریف، استحاله و تضعیف باورها از طریق جنگ شناختی و عملیات روانی دشمن (جنگ نرم) نهفته است.
در شرایط کنونی کشورمان، ایران عزیز، که پس از تجربهی سهمگین جنگ تحمیلی و مقاومتهای مستمر، اکنون در خط مقدم تقابل گفتمانی قرار دارد، این درس اهمیت مضاعف مییابد. در این روزها که همزمان با سالروز رحلت بزرگ بانوی کربلا، حضرت زینب کبری سلام الله علیها است، سیره ایشان الگوی کامل مقابله با این آسیبپذیری تاریخی است.
حضرت زینب کبری (س) را باید قهرمان بیبدیل مقابله با جنگ نرم دشمن پس از حماسهی خونین کربلا دانست. حماسهی کربلا، در ظاهر یک شکست نظامی نبود، بلکه یک پیروزی الهی و اخلاقی عظیم بود که در آن امام حسین (ع) با فداکاری، حقانیت و ظلمستیزی را به اثبات رساند. اما این پیروزی، بهشدت در معرض «تحریف و وارونهسازی روایت» قرار داشت.
طرح عملیات روانی یزید و دستگاه اموی این بود که قیام امام را یک «شورش محکوم به شکست» و «خروج بر حاکم مشروع» معرفی کند تا وجدان عمومی را آرام ساخته و مشروعیت نظام ستمگر را تثبیت نماید. اگر این طرح موفق میشد، تمام دستاوردها و خونهای ریخته شده، به هدر میرفت. اینجا بود که فاز دوم نبرد عاشورایی آغاز شد: جهاد تبیین زینبی.
حضرت زینب (س) با ورود به میدان جهاد تبیین در شام و کوفه، نه تنها روایت اموی را خنثی کرد، بلکه آن را به ضد خودش تبدیل نمود و از تهدید، فرصت ساخت. پایه و اساس موفقیت حضرت زینب (س) در مدیریت صحنهی جنگ نرم، در بصیرت ایشان ریشه داشت. بصیرت زینبی (س) فراتر از یک تحلیل سیاسی روزمره بود؛ این بصیرت، ثمرهی کامل ولایتمداری و معرفت عمیق نسبت به هدف امام زمانِ عصر خویش بود.
شناخت هدف امام: حضرت زینب (س) هدف قیام امام را از آغاز تا پایان کاملاً درک کرده بود و میدانست که «جهاد» با شهادت به پایان نرسیده، بلکه وارد مرحلهای دیگر شده است. ثبات در اوج مصیبت: جمله مشهور «ما رَأَیتُ الّا جَمیلاً» (جز زیبایی در کربلا ندیدم) یک ادعای عاطفی و احساسی نبود، بلکه یک حکم فلسفی-سیاسی بود که نشان میداد هدف الهی، حتی در اوج سختیها، محقق شده است.
این ثبات فکری، تمام تلاش دشمن برای نمایش ضعف و شکست اهل بیت را خنثی کرد. این بصیرت، توانایی دیدن «باطن» پشت «ظاهر» ستم بود و در واقع، لازمه و مقدمهی جهاد تبیین محسوب میشد.
حضرت زینب (س) با خطبههای روشنگرانه خود، صرفاً یک نوحهخوانی یا اعلام مظلومیت نبود، بلکه یک «عملیات روایتگری راهبردی و مهندسیشده» بود. ایشان با هوشمندی، از قدرت زبان و فصاحت خود بهره بردند تا در مقابل جنگ روانی دشمن، یک سپر دفاعی گفتمانی بسازند.
حضرت زینب (س) در خطبههای خود، به شکلی هنرمندانه، قدرت منطق (استناد به آیات قرآن و نسب شریف) را با قدرت احساس (بیان مظلومیت اسرا و سر بریدهی امام) درهم آمیخت. این ترکیب، مخاطب را نه تنها از نظر فکری آگاه، بلکه از نظر عاطفی نیز بیدار کرد و影響 پیام را صدچندان نمود.
دستاوردهای جهاد تبیین زینبی (س) فوری و عمیق بود: تولید آگاهی عمومی؛ با رساندن پیام عاشورا به قلب جامعهی بی
