بهترین و بدترین فیلمهای علمی تخیلی از نگاه دانشمندان ناسا
به گزارش وبسایت صنعت جهان، دانشمندان آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا، فهرستی شامل بهترین و بدترین فیلمهای علمی از منظر علمی را به اشتراک گذاشتهاند.
این فهرست نشان میدهد که سینمای علمیتخیلی در طی چند دهه گذشته مسیر پرفرازونشیبی را پشت سر گذاشته است. گاهی فیلمها با دستاوردهای خلاقانه ساخته میشوند و گاهی با آثاری که بیش از حد بر جلوههای بصری تکیه دارند و از درون تهی شدهاند. هرچند فناوریهای بصری میتوانند جهانهای خیالی را با دقت خیرهکننده روی پرده بازسازی کنند، اما زمانی که روایت انسجام نداشته باشد یا بنیان علمی داستان بدون پشتوانه رها شود، نتیجه نهایی ناتوان از ایجاد تجربهای درگیرکننده خواهد بود.
بهترین فیلمهای علمیتخیلی از نگاه دانشمندان ناسا عبارتند از:
– گاتاکا (۱۹۹۷)
– تماس (۱۹۹۷)
– متروپلیس (۱۹۲۷)
– روز که زمین ایستاد (۱۹۵۱)
– زن در ماه (۱۹۲۹)
– موجودی از دیگر جهان (۱۹۵۱)
– پارک ژوراسیک (۱۹۹۳)
– ابدیت در تاریکی (۲۰۰۴)
– WALL-E (۲۰۰۸)
همچنین دو فیلم Eternal Sunshine of the Spotless Mind و WALL-E بهعنوان آثار برتر و شایسته حضور در فهرست بهترینها نام برده شدهاند.
در عین حال، دانشمندان ناسا فهرست بدترین فیلمهای علمیتخیلی را نیز به اشتراک گذاشتهاند. این فهرست شامل فیلمهای زیر است:
– ۲۰۱۲ (۲۰۰۹) که بر ایدهای بنا شده که در آن نوترینوهای ناشی از یک شراره خورشیدی، برخلاف ماهیت واقعی خود که تقریباً بدون تعامل از ماده عبور میکنند، هسته زمین را داغ میکنند و آغاز فروپاشی جهان را رقم میزنند.
– هسته مرکزی (۲۰۰۳) که ادعا میکند هسته زمین از چرخش ایستاده و دانشمندان مجبور به حفاری برای راهاندازی دوباره آن هستند. این روایت بهگفته نیویورک تایمز «بهشدت ابلهانه» است.
– آرماگدдон (۱۹۹۸) که روایت فیلم درباره اعزام یک تیم حفار به یک سیارک غولپیکر است تا با منفجر کردن آن، مسیر برخوردش با زمین تغییر کند. اما داستان با نادیدهگرفتن قانون اول نیوتن، ادعا میکند که دو نیمکردن جرم، مسیر آن را کاملاً امن میکند؛ درحالیکه طبق فیزیک، هر دو تکه سیارک همچنان در همان مسیر اولیه حرکت خواهند کرد.
– آتشفشان (۱۹۹۷) که فیلم بر شکلگیری ناگهانی یک آتشفشان در قلب لسآنجلس تمرکز دارد. رخدادی که از نظر زمینشناسی تقریباً غیرممکن است و روایت با تکیه بر سکانسهای اکشن و دیالوگهای کلیشهای پیش میرود.
– واکنش زنجیرهای (۱۹۹۶) که طرح داستان بر پایه کشف نوعی «همجوشی حبابی» در قالب توطئهای دولتی بنا شده و تلاش گروهی از دانشمندان برای محافظت از این فناوری محور رویدادها است. حضور «کیانو ریوز» نیز نتوانسته روایت پر از کلیشههای علمی و داستانی را نجات دهد.
– ششمین روز (۲۰۰۰) که داستان فیلم درباره کلونشدن «آرنولد شوارتزنگر» است اما فیلم با ایدههای غیرعلمی و اغراقآمیز پیش میرود.
– What the Bleep Do We Know (۲۰۰۴) که فیلم محتوایی پیچیده و گیجکننده دارد بهطوریکه حتی خواندن خلاصه آن در ویکیپدیا آزاردهنده توصیف شده است.
منبع: دیجیاتو
