رقص مرگ با «بوم جرثقیل»؛ روایتی از تخلیه انبار زیر رگبار گلوله
به گزارش وبسایت صنعت جهان، جنگ تحمیلی صدام علیه ایران در سال ۱۳۵۹ آغاز شد. در این دوران، بسیاری از شهرها و مناطق مرزی ایران تحت حملات دشمن قرار گرفتند. یکی از اولین شهرهایی که هدف تاختوتاز دشمن قرار گرفت، آبادان بود. اما مردم آبادان، بهویژه جوانان و بچههای مسجد طالقانی، مقابل تجاوز دشمن ایستادند و خاطرات ارزشمندی را بجای گذاشتند.
در این زمان، پالایشگاه آبادان بزرگترین پالایشگاه جهان بود. اما با شروع جنگ، این پالایشگاه به هدف تاختوتاز دشمن تبدیل شد. انبار ذخیره پالایشگاه، که با نام دمیارد شناخته میشد، محل ذخیرهسازی بسیاری از کالاها و تجهیزات شرکت نفت بود. اما با شرایط جنگی، خروج این کالاها و تجهیزات به موضوعی چالشبرانگیز تبدیل شد.
کارگران و کارمندان شرکت نفت و بچههای مسجد طالقانی، که به ستاد تخلیه برون رفتند، با هم合作 کردند تا این کالاها را از دمیارد خارج کنند. آنها با استفاده از تریلیها و کامیونهای موجود، این کالاها را به جاده خاکی ابوشانک انتقال دادند و سپس به چوئبده و امیدیه برده شدند.
در این زمان، موسی سوری، یک کارمند شرکت نفت، به مسجد طالقانی رفت و بچهها را تشویق کرد تا در این کار سخت باهم همکاری کنند. اما بعداً، او احساس سرخوردگی کرد و به بچهها گفت که تعداد تریلیها را افزایش دهند. اما بچهها، که با غیرت و تلاش کار را یاد گرفته بودند، کار تخلیه را ادامه دادند و موفق شدند که کالاهای زیادی را از دمیارد خارج کنند.
در این دوران، تلاش بچههای مسجد طالقانی، که باهم کار را یاد گرفته بودند، به موفقیتهای زیادی منجر شد. آنها با همکاری سید محمد، که کارشناس پروژههای نفتی بود، کار را سرعت دادند و توانستند بسیاری از کالاها را سالم از دمیارد پالایشگاه خارج کنند.
منبع: ایسنا
