معمای قتل زیر «درخت آرامش»
به گزارش وبسایت صنعت جهان، اسفند سال ۱۴۰۲، مرگ مشکوک پسری ۲۵ ساله در یکی از کمپهای ترک اعتیاد توسط تکنیسینهای اورژانس به پلیس گزارش شد. پس از حضور مأموران و بررسیهای اولیه مشخص شد که وی در جریان ضرب و شتم و بسته شدن به درخت داخل حیاط کمپ به قتل رسیده است.
بر اساس گزارش پزشکی قانونی، پسری ۲۵ ساله به دلیل اختلال در تنفس ناشی از وضعیت بسته شدن به درخت و عدم نرسیدن اکسیژن فوت کرده است. با تحقیقات میدانی و بازبینی دوربینهای مداربسته داخل کمپ، کارآگاهان ۴ ضارب به نامهای محسن، نوید، بهرام و خسرو را بازداشت کردند. متهمان در مراحل بازجویی به ضرب و شتم پسر معتاد اعتراف کردند و با تکمیل تحقیقات، پرونده به اتهام مشارکت در قتل عمدی برای رسیدگی به شعبه ۱۳ دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.
در دادگاه، پدر و مادر مقتول برای عاملان قتل فرزندشان تقاضای قصاص کردند. محسن متهم گفت: «مقتول آدم آرامی نبود. روز حادثه بیقراری و پرخاشگری کرد. ما به دستور خسرو سعی کردیم او را آرام کنیم، اما به ما هم حمله کرد و به ناچار چند مشت و لگد به او زدم.» قاضی پرسید: «دقیق بگویید چند ضربه؟» متهم جواب داد: «یادم نیست فکر میکنم ۷-۸ ضربه به بدنش زدم.» قاضی گفت: «اما بر اساس گزارشهای پلیس و دادسرا و بر اساس پیادهسازی فیلم دوربین مداربسته محل جنایت، شما ۴۱ ضربه به مرحوم زدید.»
خسرو مدیر داخلی کمپ در دادگاه گفت: «من خودم در همان کمپ ترک کردم. به خاطر اینکه بیشتر از بقیه در آنجا حضور داشتم، من را به عنوان مدیر داخلی میشناختند، اما من بدون اجازه مدیر کمپ کاری انجام نمیدادم. ما او را با دستور مدیر کمپ چند دفعه به درخت بسته بودیم و وقتی آرام میشد، رهایش میکردیم. اما این بار او فوت کرد.» قضات سپس شور شدند و مأموراتی را برای احضار مدیر کمپ به دادگاه صادر کردند.
در جلسه دوم این پرونده، مدیر کمپ گفت: «برای تمدید پروانه کمپ به بهزیستی رفته بودم که به من خبر دادند حال یکی از بیماران بد شده گفتم با اورژانس تماس بگیرید تا من هم خودم را برسانم. حتی کارم را نیمه کاره رها کردم و برگشتم.» قضات سپس برای صدور رأی وارد شور شدند.
منبع: روزنامه ایران
