نخبهای که وطن را به دعوت فرانسویها نفروخت
به گزارش وبسایت صنعت جهان، سردار شهید مهدی زینالدین از برجستهترین فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس بود. او نقش تعیینکنندهای در عملیاتهای مهم جبهه جنوب داشت و در سن ۲۵ سالگی بهعنوان فرمانده لشکر ۱۷ علیبنابیطالب (ع) شناخته شد. زندگی او نمونهای از پیوند استعداد فردی، تعهد انقلابی و فرماندهی میدانی بود که از نوجوانی آغاز شد و با شهادت در آبان ۱۳۶۳ پایان یافت.
مهدی زینالدین در ۱۸ مهر ۱۳۳۸ در خانوادهای مذهبی و متدین در تهران متولد شد. حافظه او در همان سالهای ابتدایی زندگی مورد توجه خانواده قرار گرفت. تحصیلات ابتدایی را بهصورت متفرقه گذراند و در سنین کم توانست قرآن را بدون معلم فراگیرد. نوجوانی مهدی همراه با انس با کتاب بود. شغل کتابفروشی پدر، او را با فضای مطالعه و پژوهش آشنا کرد.
فعالیت سیاسی مهدی زینالدین از دوره دبیرستان آغاز شد. مخالفت او با عضویت اجباری در حزب رستاخیز سبب اخراجش از دبیرستان شد و با تغییر رشته، دیپلم طبیعی گرفت. در سال ۱۳۵۶ در کنکور سراسری رتبه چهارم رشته پزشکی دانشگاه شیراز را بهدست آورد. با این حال، تبعید پدرش به سقز بهدلیل حمایت از امام خمینی (ره)، مسیر تحصیلی او را تغییر داد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مهدی زینالدین به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست. با توجه به تواناییهای مدیریتی و دقتی که از خود نشان داد، بهعنوان مسئول واحد اطلاعات سپاه قم منصوب شد. این دوره از فعالیت او با مسئولیتهای امنیتی، شناسایی تهدیدها و پیگیری تحرکات ضدانقلاب همراه بود.
زندگی شخصی شهید زینالدین با سادهزیستی و مسئولیتپذیری همراه بود. او در خرداد ۱۳۶۱ ازدواج کرد. تنها خرید این مراسم یک حلقه طلای ۹۰۰ تومانی بود. پس از عقد، نخستین جایی که به آنجا رفتند حرم حضرت معصومه (س) و سپس گلزار شهدای شهرک قم و مزار دوستان شهیدش بود.
با آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، مهدی زینالدین داوطلبانه راهی جبهه شد. ابتدا در واحد شناسایی و سپس در اطلاعات و عملیات سوسنگرد و سپاه دزفول فعالیت کرد. حضور او در این یگانها موجب شناسایی دقیق مناطق عملیاتی و برنامهریزیهای مؤثر برای عملیاتهای آینده بود. او در کمتر از دو سال، به یکی از نیروهای متخصص در حوزه اطلاعات رزمی تبدیل شد.
با تشکیل تیپ ۱۷ علیبنابیطالب (ع)، زینالدین ابتدا مسئول اطلاعات و عملیات این یگان شد و سپس فرماندهی کامل تیپ را برعهده گرفت. حضور پیوسته او در خطوط مقدم، همراهی با فرماندهانی، چون حسن باقری و احمد کاظمی و تلاش برای تنظیم هماهنگی میان یگانهای عملکننده، نقش تیپ ۱۷ علیبنابیطالب (ع) را در پیشرویهای این عملیات پررنگ کرد.
ترکیب توان تحلیلی، شناخت زمین و مهارت فرماندهی، جایگاه او را در میان فرماندهان جنگ تثبیت کرد و باعث شد نقش او در بسیاری از پیشرویهای مهم دوران دفاع مقدس ملموس باشد. زندگی او در سالهای جنگ بهطور کامل در میدان نبرد بگذرد. خانواده او در روایتهای مختلف، این دوره را از دشوارترین سالهای زندگی خود توصیف میکنند.
سخنان زینالدین در جمع نیروها و رزمندگان، جلوهای از نگاه معنوی او به جنگ و مسئولیت بود. بخشی از سخنان او درباره اعتقاد به حضور امام زمان (عج) چنین است: «از کجا معلوم که همین الان امام زمان در اینجا حضور نداشته باشه؟ از دل شکسته شماها چه جوری میتونه امام زمان خودش را نیاره توی این مجلس و نبینه شماها را؟ حتماً امام زمان من یقین دارم در این مجلس حاضر هست، اما ما به علت اینکه خیلی گناه داریم، ممکنه نبینیم. »
رهبر معظم انقلاب اسلامی در توصیف او و برادرش چنین میگ
