داستان بلوای نان در هفدهم آذر ۱۳۲۱
به گزارش وبسایت صنعت جهان، سوم شهریور ۱۳۲۰، نیروهای متفقین (انگلستان و شوروی) بدون توجه به اعلام بیطرفی دولت ایران در جنگ جهانی دوم، به کشور ما حمله کردند و در عرض مدتی کوتاه ایران را به تصرف خود درآوردند. شورش نان اشاره به خیزش و اعتراض مردم تهران نسبت به قحطی مرگباری است که در ۱۷ آذر سال ۱۳۲۱ نقطه اوج آن بود. گروهی از مردم به مجلس شورای ملی ریختند و تنی چند از نمایندگان را به باد کتک گرفتند. گروهی دیگر به خانه نخستوزیر وقت قوامالسلطنه حمله بردند و آنجا را غارت و تخریب کردند.
در این شرایط، چهار مدیر روزنامه – احمد ملکی، حسین فاطمی، عمید نوری و علی امینی – به اتاق دکتر علی امینی که تازه معاون نخستوزیر شده بود، وارد شدند. هنگام ملاقات، قوامالسلطنه از آنها پرسید: «در شهر چه خبر است؟»
در جواب، ملکی و فاطمی جریان وقایعی را که در مجلس و خیابان لالهزار و میدان مخبرالدوله اتفاق افتاده بود، به اطلاع نخستوزیر رساندند. قوامالسلطنه که خونسردی خود را حفظ کرده بود، گفت: «این کارها «تحریک ایشان است» که نمیتوانند مملکت را آرام ببینند».
در ادامه، فاطمی با عصبانیت زیاد گفت: «به اعلیحضرت چه مربوط نخستوزیر استعفا دهد یا ندهد این از وظایف مجلس شورای ملی است که نماینده اراده ملت و مظهر حکومت مردم بر مردم است. جواب جنابعالی بسیار خوب بود.»
منبع: روزنامه هفت صبح
