دلمهای که سرمای کردستان را شکست
به گزارش وبسایت صنعت جهان، در یکی از روستاهای کردستان، یک زن با لبخند مهربان و لباسی ساده، به من دعوت کرد که کنار کرسی بنشینم تا جازم گرم شود. او به من گفت که今天 دلمه دارند و بعد از بهار گفتن، شروع کرد به دادن دستورالعملهای مادربزرگش برای پیچیدن دلمه.
زن گفت که مادربزرگش ترکزبون بوده و دلمه را به او یاد داده است. اما او گفت که گرمای دلمه را از کردها یاد گرفته است. او سپس به سراغ مواد مایه برای دلمه رفت و گفت که باید لپهها را نمک بزند و برای شبهای سرد کنار بگذارد.
بعد از آمادهکردن مواد مایه، زن به سراغ برگهای مو رفت و گفت که دلمه باید پنجضلعی پیچیده شود. او سپس با وسواس مادربزرگش، کارش را شروع کرد و پنج تا ضلع کوچک، اما دقیق، مانند مهر ظریفی که از دسترس بادهای کوهستانی پنهان شده است، ایجاد کرد.
وقتی دلمه را غلتاند، شبیه یک بسته کوچک تابستان بود که در میان برفهای زمستانی جا خوش میکرد. چند ردیف دلمه را در قابلمه گذاشت و غوره ریخت. او گفت که طعم ملس و ریزِ غوره، همان چیزی است که دلمه کردستان را از دلمههای مناطق دیگر جدا میکند.
بعد از کمی صبر، قابلمه را باز کرد و بخار مانند مهی سبک از میان کوهها بالا آمد. دلمهای که روی بشقاب گذاشت، گرم بود و نرم، با طعمی میان تابستان و زمستان؛ میان خاطره و دلگرمی. زن گفت که ما کردها زمستونمون هرچی سختتره، سفرهمون گرمتره و هر کسی باید دور هم غذا بخورد.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
