رازهای پنهان درون تارهای ابریشم؛ وقتی طبیعت به علم جان میدهد
به گزارش وبسایت صنعت جهان، دانشمندان در تازهترین پژوهشهای خود نشان دادهاند که دو مادهی طبیعی، ابریشم و کیتوزان، میتوانند آیندهی پزشکی را متحول کنند. این ترکیبات زیستسازگار و تجزیهپذیر، توانایی عجیبی در ترمیم بافتها، رساندن دارو به سلولها و حتی جلوگیری از چسبیدن باکتریها دارند.
پژوهشگران در این زمینه، توانستهاند با بهرهگیری از فناوریهای نانوساختاری و طیفسنجی، کاربردهای گستردهای از دو ماده طبیعی ابریشم و کیتوزان را در حوزه پزشکی به نمایش بگذارند. این مواد به دلیل زیستسازگاری بالا، تجزیهپذیری طبیعی و قابلیت تغییر ساختار سطحی، به گزینهای مناسب برای تولید داربستهای بافتی، ترمیم زخمها، و ساخت حاملهای دارویی هوشمند تبدیل شدهاند.
در این پژوهشها نشان داده شده است که پروتئین ابریشم میتواند داروها و ترکیبات فعال دارویی را درون خود کپسوله کرده و بهتدریج در بدن آزاد کند. این روش در درمانهای هدفمند از جمله سرطان، دارورسانی به بافتهای آسیبدیده و کاهش عوارض جانبی داروها کاربرد دارد.
از سوی دیگر، تیمهای تحقیقاتی توانستهاند با استفاده از فناوری پلاسما تراپی، سطح ابریشم و کیتوزان را به ساختارهای نانویی مجهز کنند که چسبندگی باکتریها را کاهش داده و رشد سلولی را بهبود میبخشند. این ویژگیها موجب شده از این مواد در ساخت بانداژهای ضدباکتری، غشاهای ترمیمکننده پوست و داربستهای استخوانی زیستی استفاده شود.
به گفتهی کارشناسان Thermo Fisher Scientific، ترکیب فناوریهای نوینی چون UV-Vis، FTIR و AFM در تحلیل و اصلاح ساختار این مواد، راه را برای تولید ایمپلنتهای هوشمند و سامانههای دارورسانی قابل کنترل هموار کرده است. هدف نهایی، ساخت موادی است که بدن آنها را بهعنوان بخشی از خود بشناسد و در فرآیند ترمیم یا درمان، از آن بهره ببرد.
کیتوزان پلیساکاریدی طبیعی است که از پوسته میگو و خرچنگ بهدست میآید. این ماده زیستسازگار و تجزیهپذیر، خاصیت ضدباکتری دارد و در پزشکی برای ترمیم زخم، دارورسانی و مهندسی بافت به کار میرود.
جمعبندی: ابریشم و کیتوزان دیگر تنها مواد طبیعی نیستند؛ بلکه پلی میان زیستشناسی و فناوری شدهاند. آینده پزشکی، بهویژه در حوزههای ترمیم بافت، مهندسی بافت، و درمانهای هدفمند دارویی، بهروشنی به این دو ماده گره خورده است.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
