زلزله سیاسی در اوکراین
به گزارش وبسایت صنعت جهان، آندری یرماک، رئیس دفتر ریاستجمهوری اوکراین، استعفای خود را اعلام کرد. این استعفا در پی یورش مأموران ضدفساد به منزل و دفاتر او، در چارچوب تحقیقاتی بر سر یک رسوایی ۱۰۰ میلیون دلاری در بخش انرژی رخ داد.
یرماک، که اغلب به عنوان «رئیسجمهور در سایه» شناخته میشود، به عنوان مذاکرهکننده ارشد اوکراین در مذاکرات صلح ژنو بر پایه طرح پیشنهادی دونالد ترامپ برای پایان جنگ با روسیه به سر میبرد. استعفای او، اعتبار زلنسکی را زیر سؤال میبرد و اوکراین را در موقعیتی شکننده قرار میدهد.
یرماک، فارغالتحصیل حقوق از دانشگاه ملی کییف، به عنوان وکیل در حوزههای تجاری فعالیت میکرد، اما استعدادش در عرصه رسانه و سرگرمی، مسیرش را دگرگون ساخت. او در اوایل دهه ۲۰۰۰، پا به عرصه تولید فیلم گذاشت و شرکت «گارنت مدیا گروپ» را بنیان نهاد، که به سرعت به یکی از بازیگران کلیدی صنعت سرگرمی اوکراین بدل شد.
یرماک، در سالهای ۲۰۱۱، با ولادیمیر زلنسکی، که امروز به عنوان ستون فقرات سیاستهای ریاستجمهوری او شناخته میشود، آشنا شد. زلنسکی، که آن زمان به عنوان مالک و تهیهکننده ارشد استودیوی کمدی «کوارتال ۹۵» فعالیت میکرد، با یرماک از طریق خدمات حقوقی او آشنا شد. یرماک نه تنها مشاور قانونی استودیو بود، بلکه در مذاکرات تجاری و تولیدات رسانهای، نقش کلیدی را برای زلنسکی و شریکش «دیمیتری مندریچ» ایفا میکرد.
یرماک، به عنوان مشاور غیررسمی زلنسکی، در سایه، کمپین انتخاباتی را مدیریت میکرد، از استراتژیهای رسانهای گرفته تا تماسهای اولیه با نخبگان سیاسی. پس از پیروزی زلنسکی در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۱۹، یرماک به سرعت به مرکز قدرت صعود کرد. در همان ماههای ابتدای مسئولیت زلنسکی او را به ریاست دفتر ریاستجمهوری منصوب کرد.
یرماک، به عنوان «مغز متفکر» زلنسکی شناخته شد؛ مردی که جلسات کابینه را هدایت میکرد، انتصابات کلیدی را پیشنهاد میداد و حتی سخنرانیهای زلنسکی را ویرایش مینمود. این نقش، او را به «دومین مرد قدرتمند اوکراین» بدل کرد، جایی که مرزهای میان مشاور و تصمیمگیرنده محو میشد.
با آغاز تهاجم تمامعیار روسیه در فوریه ۲۰۲۲، نقش یرماک بیشتر برجسته شد. جنگ، که اوکراین را به لبه پرتگاه برد، برای یرماک فرصتی طلایی بود تا شبکه قدرتی بیسابقه بسازد. او هماهنگی میان وزارتخانهها را بر عهده گرفت، از دفاع تا امور خارجه، و سیستمی مرکزی ایجاد کرد که همه تصمیمات کلیدی از دفتر ریاستجمهوری عبور کند.
اما چرا به یرماک «رئیسجمهور در سایه» میگویند؟ پاسخ در شبکهای نهفته است که او با دقت بسیار ایجاد کرد. این شبکه، ترکیبی از وفاداران شخصی، الیگارشهای سابق و دیپلماتهای خارجی بود. یرماک، با استفاده از روابط رسانهایاش، کمپینهای اطلاعرسانی را مدیریت کرد و حتی در تأمین تسلیحات غربی، نقش میانجی ایفا نمود.
اما این نفوذ، سایهای از انتقادات را به همراه داشت. اتهاماتی مبنی بر اولویت دادن به منافع شخصی بر منافع ملی، و ایجاد انزوای زلنسکی از پارلمان و جامعه مدنی بخشی از حصاری است که یرماک بر دور زلنسکس ایجاد کرده است.
رسوایی ۱۰۰ میلیون دلاری، که یورش ماموران ضدفساد در ۸ آذر را رقم زد، نه یک حادثه ناگهانی، بلکه اوج سالها اتهامات انباشته به شخص یرماک بود. این پرونده، که توسط آژانسهای
