فرشته نجاتِ «نقاشی قهوهخانهای» که از «رُم» آمد!
به گزارش وبسایت صنعت جهان، نقاشی قهوهخانهای که در آستانه فراموشی بود، از دست مارکو گریگوریان نجات یافت. این هنرمند چندوجهی پس از بازگشت از فرنگ، نگاه خود را همزمان به سوی هنر مدرن و ریشههای هنری بومی دوخت.
او با نگاهی متفاوت، معتقد بود که هنر در مرزهای سبکهای مدرن و غربی متوقف نمیشود. هنر مردمی و سنتی ایران نیز گنجینهای ارزنده است که باید پاس و دوباره جان بخشید. بنابراین، گریگوریان با شناسایی افرادی مانند حسین قوللرآقاسی و محمد مدبر که بنیانگذاران این هنر بودند، آثارشان را گردآوری کرد و راهی برای باززندهسازی این شیوهکهن فراهم کرد.
گریگوریان با تشویق هنرمندان، راهی برای بار دیگر قلم در دست گرفتن را فراهم کرد. او با جمعآوری تابلوهای آنها و سفارش «پردههای نقاشی» جدید، هنرمندان را به این کار تشویق کرد. این کارها نهتنها پشتیبان مادی و معنوی آنها بود، بلکه موجب شد کالبد بیجان نقاشی قهوهخانه بار دیگر جان بگیرد.
او سپس این آثار را از گوشهوکنار کشور جمعآوری کرد و در نمایشگاهی باعنوان «خانه ایران» در پاریس به نمایش گذاشت. این نمایش با استقبال چشمگیر مواجه شد. مدتی بعد، بخش مهمی از این مجموعه توسط موزه نگارستان تهران خریداری شد و بدینترتیب نقاشی قهوهخانهای رسماً وارد چرخه موزهداری و تاریخ هنر معاصر ایران شد.
با این اقدام، هنرمندان قهوهخانهای که در گمنامی روزگار میگذراندند، دوباره دیده شدند و نامشان در تاریخ به ثبت رسید. این مسیر همچنین راهی تازه پیش پای نسلهای بعدی گشود؛ نسلی که با شناخت ریشههای هنر مردمی ایران و پیوند آن با بیان مدرن، توانست زبان تازهای در هنر معاصر بیافریند.
منبع: ایسنا
