مقایسه دقیق نبوت و امامت؛ وقتی «یحیی(ع)» الگوی اثبات حقانیت شد
به گزارش وبسایت صنعت جهان، امام جواد علیهالسلام با مقایسهای دقیق میان نبوت و امامت، قاعدهای بنیادین را روشن میکنند: همانگونه که خداوند در مسئله نبوت، سن و سال را معیار قرار نداده است، در امر امامت نیز چنین قیدی وجود ندارد.
در معارف قرآن و سنت، «معجزه» صرفاً یک امر خارقالعاده برای شگفتزدهکردن مخاطب نیست، بلکه نشانهای الهی برای اقامه حجت، تثبیت حقانیت و اتصال صاحب آن به منبع وحی است. معجزه در واقع زبان احتجاج خداوند با بندگان است؛ زبانی که عقل را بیدار میکند و تردیدها را از مسیر هدایت میزداید.
روایت علی بن أسباط از امام جواد علیهالسلام یکی از نمونههای دقیق و پرمعنای این اعجاز است. وی میگوید: من دیدم که امام جواد علیهالسلام بر من ظاهر شد. من با دقت به او، سرش و پاهایش خیره شدم تا قامتش را برای یارانمان در مصر توصیف کنم. ناگهان او به سجده افتاد و فرمود: خداوند در امر امامت به همان شیوهای احتجاج (استدلال) کرده است که در امر نبوت احتجاج کرد.
امام علیهالسلام با استناد به دو آیه قرآن، کاملاً حسابشده است: از یک سو، آیه «وَ آتَیْناهُ الْحُكْمَ صَبِیًّا» درباره حضرت یحیی علیهالسلام، که نشان میدهد اعطای «حکم» و مقام الهی در کودکی ممکن و واقع شده است؛ و از سوی دیگر، آیه «حَتَّى إِذا بَلَغَ أَشُدَّه وَ بَلَغَ أَرْبَعِینَ سَنَةً» که بیانگر تحقق کمال و مأموریت الهی در سنین بالاتر است. نتیجه این احتجاج روشن است: معیار، انتخاب و افاضه الهی است، نه سن تقویمی.
این روایت، صرفاً یک کرامت فردی یا پاسخ به یک سؤال شخصی نیست؛ بلکه معجزهای معرفتی و الهی است. امام جواد علیهالسلام بدون ورود به جدلهای پیچیده، با تکیه بر قرآن، ذهن مخاطب را از «ظاهر سن» به «حقیقت منصب» منتقل میکند و به این جهت یکی از مهمترین شبهات عصر خویش درباره امامت در کودکی را از ریشه پاسخ میدهد.
منبع: تسنیم
