همکاری موساد و ساواک علیه فلسطینیان

به گزارش وبسایت صنعت جهان، روابط بین موساد، سازمان اطلاعاتی اسرائیل، و ساواک، سازمان امنیتی سابق ایران، در دوران پیش از انقلاب اسلامی پر رخ و پر پیچ و خم بود. این روابط نه فقط در سطح سیاسی و اقتصادی بلکه در سطح اطلاعاتی و امنیتی نیز فعال بودند.

در سال‌های پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، روابط ایران و اسرائیل به تدریج احیا شد و به سطح بالایی از همکاری رسید. در این مدت، موساد با تلاش بسیاری برای همکاری با ساواک برای عملیات علیه فلسطینیان در کشورهای عربی خاورمیانه تلاش کرد. ساواک نیز با وجود اینکه یک سازمان امنیتی اسلامی بود، اما امکان رخنه در گروه‌های فلسطینی برای آن در آن زمان کار دشواری نبود.

یکی از مهم‌ترین نکات در روابط بین موساد و ساواک در این دوران، همکاری مشترک آنها در ضدیت با فلسطینیان بود. در این مدت، موساد در ایران سه پایگاه برون مرزی داشت که ارتباط‌های نزدیکی با ماموران ساواک در تهران داشتند. این پایگاه‌ها اطلاعات لازم درباره کشورهای عربی جمع آوری می‌کردند و در اختیار نهاد‌های مربوطه قرار می‌دادند.

در سال ۱۳۳۶، شاه ایران از تیمور بختیار، رئیس ساواک، خواست که انگیزه ایران برای همکاری اطلاعاتی با اسرائیل را به مقام‌های اسرائیل اعلام کند. بختیار به اسرائیل رفت و با ایسر هارل، رئیس موساد، ملاقات کرد. این ملاقات‌ها به ارتباط‌های نزدیک بین بختیار و هارل منجر شد.

در سال‌های بعد، نشست‌های زیادی میان مسئولان امنیتی ایران و اسرائیل برگزار شد. این نشست‌ها به ایجاد ارتباطات دوستانه و نزدیکی بین رئیس موساد و ساواک منجر شد. در یکی از این نشست‌ها، صحبت از انجام عملیات مشترک در برخی کشور‌های هدف مطرح شد.

در این دوران، موساد در ایران فعال بود و اوری لوبرانی، یکی از اعضای بلندپایه موساد، به ایران می‌آمد و با ساواک همکاری می‌کرد. او روابط نزدیک و دوستانه‌ای با شاه ایران داشت و در برپایی اتاق‌های بازجویی ساواک همکاری می‌کرد.

در مجموع، روابط بین موساد و ساواک به تدریج و تا پایان دوره پهلوی رو به فزونی گذاشت به نحوی که طرفین به همکاری فراتر از منطقه خاورمیانه می‌اندیشیدند.

منبع: کافه تاریخ