وقتی تروریستهای کومله برای حمله به ایران کف میزنند!
به گزارش وبسایت صنعت جهان، اظهارات عبدالله مهتدی، سرکرده گروهک تروریستی کومله، در دفاع از حمله رژیم صهیونیستی به ایران، بار دیگر چهره واقعی این جریانهای ضدملّی را آشکار کرد. مهتدی در اظهاراتی صریح و تأسفبار، مدعی شده که «اسرائیل حق داشت به ایران حمله کند» و از مردم ایران خواسته «در کنار ایران نایستند». او حتی با تمسخر مردم ایران گفته است که «در زمان جنگ ۱۲ روزه، مردم ایران به فکر برنج و بنزین خودشان بودند و اتحاد ملّی وجود نداشت!»
این مواضع آشکارا نشان میدهد که دشمنی کومله و شخص مهتدی با ملت ایران، نه یک اختلاف سیاسی، بلکه خصومتی ریشهدار با اصل موجودیت ایران و هویت ملی ایرانیان است. کومله، از ابتدای شکلگیری در دهه ۱۳۵۰، خود را در صف نیروهای وابسته به بلوک غرب و مخالف با انقلاب اسلامی تعریف کرد و عملاً به بازوی میدانی دشمنان تمامیت ارضی ایران در مناطق غربی کشور تبدیل شد.
آرشین چهره واقعیتر ماجرا، از افشاگری سال ۱۴۰۲ آغاز شد؛ جایی که جزئیات دیدارهای مهتدی و سران گروهک تجزیهطلب دموکرات با رضا پهلوی، آشکار شد. در این فایل، مهتدی صراحتاً تأیید میکند که این دیدارها در چند نوبت و با افراد مختلف از جمله مصطفی هجری و خالد عزیزی انجام شده است.
افشای این گفتوگوها نشان داد که رضا پهلوی، برخلاف ادعاهای همیشگیاش، در عمل با تجزیهطلبان و گروهکهای مسلحی که دستشان به خون مردم ایران آلوده است، وارد گفتوگو و ائتلاف سیاسی شده است.
پهلوی و کومله؛ دو چهره، یک مأموریت
آنچه امروز از ائتلاف پنهان پهلوی با کومله دیده میشود، در واقع امتداد همان سیاست تاریخی وابستگی و خودفروختگی است. یکسو تجزیهطلبانی هستند که مأموریتشان ایجاد ناامنی در مناطق مرزی ایران است، و سوی دیگر، مدعی سلطنتی که سالهاست در پایتختهای غربی بهدنبال جلب حمایت بیگانگان برای بازگشت به قدرت است.
نقطه اشتراک هر دو، فقدان هویت ملی و باور به ایران مستقل است. پهلوی بهدنبال بازگشت به دوران وابستگی به واشنگتن و لندن است، و کومله در آرزوی حمایت تلآویو و برخی دولتهای اروپایی برای زندهکردن رؤیای تجزیه ایران.
مهتدی و چهرهای که دیگر پنهان نمیماند
عبدالله مهتدی، امروز سخنگوی جبههای است که از دشمنان ایران در غرب تا رژیم صهیونیستی را در کنار خود دارد. سخنان او درباره «حق داشتن اسرائیل در حمله به ایران» و تمسخر مردم کشور، نه تنها از دشمنی کور او با جمهوری اسلامی، بلکه از نفرت عمیقش نسبت به خود ملت ایران حکایت دارد.
در شرایطی که حتی بسیاری از منتقدان داخلی، در زمان حمله رژیم صهیونیستی، در دفاع از حاکمیت و امنیت ملی کشور موضع گرفتند، عبدالله مهتدی و همپیمانانش آشکارا در صف دشمن ایستادند؛ رفتاری که هیچ تفاوتی با خیانت سیاسی ندارد.
ترکیب «پهلوی و کومله»، نماد روشن دو جریان شکستخورده در تاریخ معاصر ایران است؛ یکی، رژیمی وابسته که استقلال و عزت ملی را فدای رضایت بیگانگان کرد، و دیگری، گروهکی تروریستی که به بهانه قومگرایی، دست در دست دشمنان ملت ایران گذاشت. این دو اکنون در یک نقطه به هم رسیدهاند؛ در نفی هویت ملی و در دشمنی با ایرانِ قدرتمند و مستقل.
اظهارات اخیر مهتدی و افشاگریهای سال گذشته، هر دو به یک نتیجه منتهی میشوند؛ جریانهایی که امروز از بیرون برای «آزادی ایران» شعار میدهند، همانهایی هستند که
