پروژه رازی؛ طرحی ملی در گیرودار بیمهری مسئولان
به گزارش وبسایت صنعت جهان، در منطقهای که مردم سالها برای درمان ابتداییترین بیماریها باید صدها کیلومتر سفر کنند، پروژه بیمارستان رازی کوهدشت به عنوان فانوس امیدی در تاریکی میدرخشد. اما این نور امید به قیمت سالهای انتظار و تحمل رنج به دست آمده است.
بیمارستان ۲۵۶ تختخوابی رازی با استانداردهای روز طراحی شده، اما معماری بلندپروازانه این پروژه با واقعیتهای اجرایی فاصله زیادی دارد. درحالی که مردم منطقه به کمترین امکانات درمانی قناعت کردهاند، این پروژه سالهاست در نیمهراه مانده است.
مسئولان از پیشرفت ۶۰ درصدی پروژه سخن میگویند، اما برای مردم منطقه که هنوز مجبورند برای یک سونوگرافی ساده به خرمآباد سفر کنند، این عدد چه معنایی دارد؟ محمد جهانشاد، سرپرست دستگاه نظارت پروژه، اعتراف میکند که برای تکمیل پروژه به ۵۰۰ میلیارد تومان دیگر نیاز است. این یعنی بودجه اولیه حتی برای تکمیل اسکلت پروژه نیز کافی نبوده است.
مهدی صارمیان، رئیس شبکه بهداشت و درمان کوهدشت، به مشکلات ساختاری اشاره میکند که روند اجرای این پروژه به دلیل مشکلات اعتباری، اختلافات اداری و تعدیل قراردادها با کندی همراه بوده است. این سخن گویای مدیریت ناکارآمد و برنامهریزی ضعیف از ابتدای کار است.
مسئولان از بهرهبرداری در سال ۱۴۰۵ سخن میگویند، اما همین وعدهها در سالهای گذشته نیز تکرار شده است. تجهیزات پزشکی هنوز تأمین نشده و طبق گفتهی صارمیان، تأمین تجهیزات باید پس از عبور پروژه از مرز ۸۰ درصد پیشرفت انجام شود. این یعنی حتی پس از تکمیل ساختمان، راه درازی تا تجهیز و راهاندازی کامل در پیش است.
درحالی که پروژه رازی در گرداب کمبود بودجه دست و پا میزند، مردم منطقه هر روز هزینههای گزاف سفر برای درمان را متحمل میشوند. هزینههایی که اگر محاسبه شود، شاید میتوانست همان بودجه مورد نیاز برای تکمیل پروژه را تأمین کند.
صارمیان به درستی اشاره میکند که با تأمین بخشی از منابع از محل اعتبارات سفر ریاستجمهوری… کارگاه ساخت فعالتر شده است. این سخن نشان میدهد که پروژههای درمانی منطقه در گرو نگاه سیاسی و سفرهای مقطعی مسئولان است، نه برنامهریزی مدون و پایدار.
اگر امروز بودجه لازم برای تکمیل این پروژه تأمین نشود، نه تنها ساختمانی ناتمام، بلکه اعتمادی از دست رفته را به جای خواهیم گذاشت.
